جملات صادق هدایت دارای معانی فلسفی و مفهومی زیبایی هستند و در مورد زندگی و خوشبختی هستند. در این مطلب ما سخنان زیبای صادق هدایت را گردآوری کرده ایم و امیدواریم که مورد توجه شما قرار بگیرند.
ظالم همیشه بهانه های خوبی برای اعمال پلیدش پیدا می کند.
مرگ دریچه امید را به سوی نا امیدان باز می کند.
تو از غم و اندوه زندگانی کاسته ، بار سنگین آن را از دوش بر می داری ! ای مرگ.
حالا دیگر نه زندگانی می کنم ونه خواب هستم ،نه از چیزی خوشم می آید و نه بدم می آید ،من با مرگ آشنا و مانوس شدم مرگ یگانه دوست من است و تنها چیزی که از من دلجویی می کند.
انسان نه تنها حیوانی است که آلت دفاعیه او از سایر حیوانات کمتر است بلکه راه زندگانی را هم نمی داند.
حق به جانب آنهایی است که می گویند بهشت و دوزخ در خود اشخاص است.
چقدر هولناک است وقتی که مرگ آدم را نمی خواهد و پس می زند…
اگر کسی تمدن می خواهد باید وحشیگری و بی شرفی ها را فراموش کند.
این سرنوشت ایت که فرمانروایی دارد ، ولی در همین حالا این من هستم که سرنوشت خودم را درست کرده ام .
مرگ، مادر مهربانی است که بچه ی خود را پس از یک روز طوفانی در آغوش کشیده، نوازش می کند و می خواباند.
مرگ بهترین پناه دردها و غمها و رنج ها و بیدادگری های زندگانی است.
انسان چهره مرگ را ترسناک کرده و از آن گریزان است.
خودکشی هر قدر هم مقدر باشد مثل هر امکان دیگری در زندگی ، هرگز ضرورت مطلق نیست.
برای نوشتن کوچکترین احساسات یا کوچکترین خیال گذرنده ای، باید سرتاسر زندگانی خودم را شرح بدهم و آن ممکن نیست.
تو آب روان بودی و رفتی سوی دریا، ما سنگ سفالیم ، ته جوی می مانیم.
خودکشی های فصلی بیشتر از بی اعتقادی ، از زوال و نابودی وجوه زندگی مشترک بر می خیزد.
از کجا باید شروع کرد ؟ چون همه فکر هایی که عجالتا در کله ام می جوشد مال همین الان است ، ساعت و دقیقه و تاریخ ندارد.
کسانی هستند که از بیست سالگی شروع به جان کندن می کنند.
در زندگی آنقدر کم تفریح است که دیگر لازم نیست بیاییم برای خودمان بدبختی های تازه ای بتراشی.
تنها مرگ است که دروغ نمی گوید.
مرگ، همه هستی ها را به یک چشم نگریسته و سرنوشت آنها را یکسان میکند نه توانگر می شناسد و نه گدا …
زیر دست آزاری و درندگی و خونخواری انسان برای آن است که از خون حیوانات تغذیه می کند.
نزد بهترین و قشنگ ترین و باهوش ترین انسان همیشه نقص دیده می شود…
یک احساساتی هست یک چیزهایی هست که نمی شود به دیگری فهماند نمی شود گفت ، آدم را مسخره می کنند هر کسی مطابق افکار خودش دیگری را قضاوت می کند.
در زندگی زخم هایی هست که مثل خوره روح را آهسته در انزوا می خورد و می تراشد.