امام حسین (ع) فرزند دوم امام علی (ع) و حضرت فاطمه زهرا (س) در سوم شعبان سال 4 هجری قمری دیده به جهان گشود. همانطور که می دانیم ایشان سومین امام شیعیان دوازده امام هستند که در میان مسلمان لقب سیدالشهدا را نیز دارند. تاریخ دیرینه مسلمانان، رشادت ها و دلاوی های زیادی از ایشان را در خود به ثبت رسانیده است. یکی از وقایع جان گدازی که برای همیشه در دل تاریخ برجای مانده سالروزی است که این امام قریب مظلومانه به شهادت رسیده اند. نقل شده که پیامبر اسلام حضرت محمد (ص) در زمان تولد امام حسین (ع) از شهادتشان نیز خبر داده اند.
مژده ای دل خدای عشق رسيد
جان به پايش کنيد قربانی
«تنها» «ماهی» که
و
ميلاد حسين شادى دلها شد
اينك بسويش برو كه فردا دير است
بوي گلهای بهشتی ز فضا می آيد
نوگل مصطفوي، زينت باغ علوی
حسین جان (ع) روز میلاد شما
پر قنداقه ات ارباب
میلاد گل رسول و زهرا و علی است
ما را دگر از روز جزا بیمی نیست
ای در صف کائنات معنای بهشت
در اول خلقتِ دو عالم خالق
از کنگره عرش صدا میآید
فریاد که در سوم ماه شعبان
شد سوم شعبان و نزول برکات
بر تبسّم فاطمه بفرست مدام
میلاد حسین خون بهاى دین است
امروز فرشتگان به هم مى گویند
همین نه من شدهام ریزهخوار خوان حسین
ز آفتاب قیامت نباشدش باکی
جعد مشکین طره عنبر گشا دارد حسین
شورش امکان اگر طرح محیط دهر ریخت
حسین ای سلاله پاکان، حسین ای عصاره قرآن
در سوم شعبان که همه لطف و صفاست
در حیرتم از این که بُوَد وقت سرور
امشب زمین و آسمان گردیده پر شور و شعف
امشب که عیدی می دهد بر عاشقان شاه نجف
همین نه من شدهام ریزهخوار خوان حسین
ز آفتاب قیامت نباشدش باکی
صفا گرفته دلم از صفای ثارالله
زصبح روز ولادت نه صبح روز ازل
دو ماه از دو افق در دو شب تجلّی کرد
دو گوهر از دو صدف از دو بحر گشت نمایان
شاهی به دوصد عزت و اجلال آید
امروز حسین آید و فردا عباس
امید است انکه حق بااین همه گمراهیم بخشد
گنهکارم ولی دیوانه عشق حسینم من
سروشی دوش در گوشم، سرود این نغمه ی شیوا
بشارت ای گنه کاران حسین آمد حسین آمد
امروز روز میلاد آن عزیزی است که دلها از صفای ثارالله صفا گرفته و گویا مرغ دل شیعیان نوای یا حسین یا حسین برداشته است.
عالیترین، صمیمیترین و گویاترین رابطه معنوی و ملکوتی بین پیامبر و حسین را میتوان در این جمله رسول گرامی اسلام (ص) خواند که فرمود: حسین از من و من از حسینم.
سوم شعبان، ولادت فرخنده مهتر جوانان بهشت و آموزگار شهادت، حضرت حسین بن علی (ع) مبارک و خجسته باد…
عظمت روز سوم شعبان را باید به عنوان پرتوی از عظمت حسین بن علی به حساب آورد. در این روز کسی متولد شد که سرنوشت اسلام، به او، به حرکت او، به قیام او، به فداکاری او، به اخلاص او بسته بود.
امام حسین (ع) میفرمایند: کسی که از راه نافرمانی خدا درصدد چیزی برآید، آنچه را امید دارد، زودتر از دست میدهد و آنچه را بیم دارد زودتر سر میرسد.
امشب زمین و آسمان پر شور و شعف شده است و تمام عرشیان برای زیارت صف بستهاند. امشب شاه نجف بر عاشقان عیدی میدهد. زیرا مظهر عزت و شرف به دنیا آمده است.
خانه زهرا و علی پر از مهر و صفا گشته و خورشید رخ سَروَر خیل شُهدا سر زده است و آن کس آمده که فاطمه را نور دو عین است. از همه جا ذکر حبیبی یا حسین میشنوم.
فضای مدینه از بوی حسین پر است و عطر گل سرخ از خانه علی و فاطمه به آسمان برخاسته است.
سوم شعبان، ولادت فرخنده مهتر جوانان بهشت و آموزگار شهادت، حضرت حسین بن علی علیه السلام مبارک و خجسته باد.
حسین سلطان عشق، عباس ساقی عشق، زینب شاهد عشق و سجاد راوی عشق. کاروان عشق در راه است و خود “عشق” نیمه شعبان خواهد آمد. . . اعیاد شعبانیه مبارک…
تڪہ نانے از ڪرم بر من عطا ڪن یا حسین
منتظر هستم ڪہ شاید ڪربلاییم ڪنے
نام حُسِین سر دَرِ قلبم مشخّص است
بیتی که نام و یادِ تو در آن بُوَد حُسِین
میلاد خط سرخ عشق، سومین پرچم دار قله امامت و دیانت
عالىترین، صمیمىترین و گویاترین رابطه معنوى و ملکوتى بین پیامبر و حسین را مىتوان در این جمله رسول گرامى اسلام (ص) خواند که فرمود: حسین از من و من از حسینم…
عظمت روز سوم شعبان را باید به عنوان پرتوی از عظمت حسین بن علی به حساب آورد و به شمار آورد، روز بزرگی است. در این روز کسی متولد شد که سرنوشت اسلام، به او، به حرکت او، به قیام او، به فداکاری او، به اخلاص او بسته بود…
روز سوم ماه مبارک شعبان مصادف با سالروز میلاد امام سوم شیعیان حضرت امام حسین علیه السلام بر شما و تمامی ارادتمندان و شیفتگان اهل بیت مبارک.
میلاد مولای عالمین اباعبدالله الحسین، کشتی نجات و چراغ هدایتگر مبارک باد…
در سومین روز ماه مبارک شعبان خنده بر لب اهل بیت آمده است. دلها بیقرار و بیتاب است تا دردانهای پا به جهان گذارد.
نام تو را دواى درد است حسین
عشق تو مرا ز خویش بیگانه نمود
یا حسین! عاشقانت می دانند که تنها با شور حسینی است که می توان شیرینی ایمان را چشید.
یا حسین! می آیی و در دیدار آفتابی تو، خلایق قد می کشند؛ اما بلندی مقام تو فراتر از پندار ماست.
میلاد تو، آغاز صبحی است که در آن، آفتاب به اشتیاق تماشایت پلک می گشاید تا اولین زائر هر روز تو باشد.
بوی بهار می آید از دامان دو فاطمه علیهما السلام
حوریان، تمام شهر را آذین بسته اند با گل مریم
روی او؛ لیله ي دل را ماه اسـت
امام کلّ عالمین آمد
یا مصباحَ الهُدی سفینة النّجاة