جملات در وصف رفیق نامرد با متن های سنگین و کنایه ای برای دوست نالایق و خائن را در این مطلب ارائه نموده ایم.
مانند باران نیمه ظهر مرداد ماه که کمیاب است زودگذر ،رفیق ناب هم دیر یافت می شود اگر قدرش را ندادی زود از دست می رود.
اسم رفیق مثل موی چتری میمونه به بعضیا نمیاد.
کاش پای دوست ماندن وسوختن را بلد باشی رفتن وفروختن رفیق را همه بلداند!
دلم براش شانه هایم می سوزد که همیشه تکیه گاه گریه رفقایم بود و سرم که الان تکیه تکیه گاهی برای گریه ندارد وناچار باید به شانه های خودم تکیه کند.
دوست آن است که گیرد دست دوست در پریشان حالی وافسردگی
رفیقت بدباشه مشکل دارباشه پاش بمونی درستش کنی سرپاشه هنره،وگرنه آدم فروشی را همه بلدن
ز سنگ جور تو بی مهر و بی وفا ای دوست
منم که یک سر مویت به عالمی ندهم
سبکروحیست بیدل محمل انداز پروازت
بیدل دهلوی
رفاقت بار سنگینی را بر دوش می نهد که هرشانه ای توان تاب اوردن آنرا ندارد برا همین وسط راه بعضی که کم وفا تر اند بار رفاقت را وسط راه برزمین می نهند ومیروند.
بعضی دوستا مثل لحظه های خوش کودکی اند ،راحت از کنارشون میگدری بودن اینکه بدونی دیگه نصیبت نمیشه شبیهشون!
رفاقتمونو سر چی فروختی ؟تو که هر وقت پول لازم بودی میومدی سراغ خودم
«خانه دوست کجاست؟»
آسمان مکثی کرد
نبخش،بزار یادبگیرن اشتباه نکنند
اگر رفیق شفیقی درست پیمان باش. حریف خانه و گرمابه و گلستان باش
یه کفش همه وجودشو فدای کسی میکنه که پا تو دلش میذاره
کفشتم رفیق !
میگن قشنگ ترین خاطرات از دوستی ها به یاد طرف می مونند ،اما کسی نگفت که عمیق ترین زخم ها هم از جانب رفیق بهت وارد می شوند.
در این زمانه که شرط حیات نیرنگ است
دلم برای رفیقان با وفا تنگ است
مقام امن و می بیغش و رفیق شفیق
جهان و کار جهان جمله هیچ بر هیچ است
یه چیزاییو هرچقدرهم بی پول شدی نباس بفروشی ،مثل آبرو ،مثل رفیق
یاد ما خواه بکن خواه مکن ، مختاری
آدم برای بعضیا حکم پل عابر را داره،میان طرف تا با رد شدن از روت به هدفشون برسن
چاقو نگفت دسته خود را نمیبرد
کاری بکن که دست رفاقت دهند و پاک
همین که فهمید غم دارم آتش گرفت
به خودت نگیر رفیق
سیگارم را گفتم
رفیقان دشمنان جانیام گشتند و خونم را..
به همان قدر که چشم تو پر از زیبایی است
تو این دوره زمونه چقدر ماسک ارزون شده که هرکی صدتا ازش داره وانقدر راحت نقش عوض می کنه!
تا نگذری از جمع به فردی نرسی
بی درد بمانی و به دردی نرسی
ابوسعید ابوالخیر
بعضیا لیاقت ندارن گربه صداشون کنی! چون تو بی چشم رویی ، روی هرچی گربه است را سفید کردن
دوست مشمار آن که در نعمت زند
در پریشان حالی و درماندگی
سعدی
آنان به آفتاب شیفته بودند
تنهاترین حقیقتشان بود
در رفاقت با وفا بودن شرط مردانگیست ، ورنه با یک استخوان صد سگ رفیقت میشوند
کم کم تفاوت ظریف میان نگه داشتن یک دست
اینکه عشق تکیه کردن نیست
رفیق اونیه که وقتی مشکل داری میگه حلش میکنیم!نه بگه میخوای چکار کنی حالا؟
آدما ها فعل هاییو صرف می کنند که براشون به صرفه باشه!
فکر نکنید هر کس که از راه رسید
هر کس که چند صباحی گیر داد و پیگیر شد
چه صادقانه راست میگفت قیصر اونجاکه گله می کرد: کی واسه من قد یه نخود مردونگی رو کرد تا من واسش یه خروار رو کنم؟
حکایت رفاقت من با تو
که با هر جرعه بسیار اندیشیدم
زندگی یادم داد تا الکی الکی کلمه رفیقو خرج همه نکنم،رفیق کلمه ی بزرگیه که شانس بیاری یکی دوتا ازش پیدا کنی مابقی فروشندن نه رفیق
رفیق جان منا دوره رفاقت نیست
به قدر خنده و اشکی غزل بخوان با من
بگو بمیر، بمیرم، تو همچنان هستی
مرا بکُش بخدا، جان جان جان هستی