جمشید عندلیبی، تحت تأثیر تکنوازیهای نی حسن کسایی به ساز نی علاقمند شد و نواختن نی را در آغاز بی استاد فراگرفتمحمدجلیل عندلیبی که سرپرست و آهنگساز گروه مولانا و برادر جمشید، درباره میزان کوشش او برای رسیدن این این سطح گفته بود: «من شاهد بودم که استاد جمشید عندلیبی خیلی زحمت کشید. او فقط روزانه شش ساعت برای خوب شدن سنوریته در نی فوت میکرد. جمشید از ردیفدانهای بزرگ ایران هم هست. ردیف میرزا عبدالله را برای نی اجرای جدید کرده. او افتخار من است و من به جمشید عزیز عرض ادب دارم.»
جمشید عندلیبی نوازنده پیشگام عرصه نینوازی، بر اثر ایست قلبی، درگذشت و بدین ترتیب موسیقی اصیل ایران یکی از مهمترین نوازندگانش تاریخ معاصر را از دست داد.
به گزارش تابناک، «جمشید عندلیبی» نوازنده پیشگام عرصه نینوازی، روز پانزدهم اسفند ماه در ۶۶ سالگی بر اثر ایست قلبی، دار فانی را وداع گفت.
جمشید عندلیبی در سن ۱۰ سالگی آموزش موسیقی را با ساز آکاردئون در کلاسهای فرهنگ و هنر وقت سنندج که مسئول آن حسن کامکار بود شروع کرد. او سپس به عضویت گروه نوجوانان و ارکستر بزرگسالان فرهنگ و هنر سنندج درآمد و در کنار آموزش و تعالیم مختلف موسیقی به همراه ارکستر بزرگسالان اجرای کنسرت داشت.
عندلیبی در سال ۱۳۶۰ برای تکمیل تکنیکهای پیشرفته نوازندگی نی به نزد حسن کسایی در اصفهان رفت. عندلیبی در آثاری چون بیداد، نوا، دستان، دود عود، آسمان عشق، یاد ایام، رسوای دل، پیام نسیم، دل مجنون و سرو چمان با محمدرضا شجریان همکاری نزدیک داشتهاست.
او علاوه بر نوازندگی در کار آهنگسازی نیز فعال بود و آلبومهای میهمان تو، پاییز نیزار و مونس جان از جمله فعالیتهای او در زمینه آهنگسازی است. عندلیبی همچنین قطعات ابوالحسن صبا را با نی و به صورت ردیف آموزشی تنظیم کرده و نواختهاست.