سخن از “جلال آل آتش” است؛ جلال ملکی، سخنگوی سازمان آتشنشانی تهران. او نه فقط یک سخنگو، که راوی قصههای واقعی از دل آتش و خطر است؛ مردی که در میانهی شعلهها و آوار، با قلبی استوار و زبانی صمیمی، حقیقت را به گوش مردم میرساند.
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، جلال ملکی، با آن چهرهی آرام و نگاه نافذش، بیش از آنکه پشت تریبونها باشد، در دل ماجرا دیده میشود. او از آن دست مردانی نیست که از دور نظارهگر باشد یا از پشت میزهای سرد، کلمات را ردیف کند. وقتی حادثهای رخ میدهد، وقتی شعلهها زبانه میکشند یا دیوارهای شهری فرو میریزند، او آنجاست؛ نه فقط برای گزارش، که برای همراهی با همرزمانش، آتشنشانانی که جانشان را کف دست گرفتهاند. از دل دود و خاکستر که بیرون میآید، با همان لباس خاکی و چهرهای که بوی دود گرفته، آماده است تا با هر خبرنگاری که پرسشی دارد، گفتوگو کند. پاسخی صبورانه، دقیق و بیتکلف، گویی که وظیفهاش نه فقط اطلاعرسانی، که آرام کردن دلهای نگران است.
صدای واقعی اطلاعرسانی
جلال ملکی، پیش از آنکه سخنگو باشد، عاشق میدان عملیات بود. قلبش برای دویدن در دل آتش و نجات جانها میتپید. میگفت: «علاقهای عجیب به عملیات داشتم، به آن لحظههایی که نفس در سینه حبس میشود و زندگی یک انسان در دستان توست.» اما تقدیر او را به مسیری دیگر برد. با دستوری که آمد شورای شهر تهران گذاشت. با ۴۵۵,۲۸۶ رأی، در جایگاه بیستوششم ایستاد و هرچند به جمع ۲۱ نفرهی شورا راه نیافت.
آقای سخنگو
شیوه کارش و حال و هوای سخنگویی و برخوردهایش با رسانه و اهالی خبر طوری است که میشود گفت او فعلا بیش از همه سخنگویان، حق دارد عنوان “آقای سخنگو” را برای خود داشته باشد.
امروز روز آتشنشان است و ما ضمن پاسداشت یاد و نام همه آتشنشانان کشورمان _از روز اول تا امروز_ جلال ملکی را بهانه خوبی برای یادآوری این روز و تبریک آن دانستیم.