جعفری جوزانی و نوشداروی قبل مرگ سهراب/ «ایران برگر» نماینده‌ای از سینمای ملی که جای آن خالی به نظر می‌رسید

یک نکته خیلی خوب رو در فیلم یادتون رفت بگید. اون قسمتی از فیلم که معلم روستا یک شاخه گندم رو بالا میگیره و میگه (نقل به مضمون) در آینده ما به این احتیاج داریم و این ما رو قدرتمند میکنه، خیلی جالب و ستودنیه! اون قسمتی هم که معلم سوالی میپرسد و بچه ها بلند جواب میدهند انرژی هسته ای و بعد معلم ناامیدانه از شعارزدگی و باورهایی که به نسل آینده تزریق میشود، سر تکان میدهد، جالب است. جعفری جوزانی میخواست بگوید به نظر میرسد مردم نیازهای واقعی خودشان را تحت تاثیرالقائات سیاسی و فشار اقتصادی فراموش کردند و نمیتوانند دلسوزان واقعی را از میان آدمهای منفعت طلب انتخاب کنند؛ اما همیشه آخر کار با انتخاب درست نشان میدهند که همچنان باهوش و آدم شناس هستند! کاراکتر معلم کاراکتر بسیار خوب و جذابی بود.

دوست بزرگوار چقدر تحلیلتون سطحی نگر بود …