اقتصاد۲۴- در خیابان «صاحبجمع» در محله مولوی، آجیل و خشکبارفروشیهایی نزدیک به هم قرار دارند. تعدادی از مغازههای این خیابان عمدهفروشاند و تعدادی در کوچه پسکوچهها مغازههای کوچکتری هستند که برای محلیها آجیل و خشکبار میفروشند. وارد یکی از این مغازهها میشوم؛ مغازهای قدیمی با سردری رنگورو رفته. جمعه، دو روز مانده به «شب یلدا» است. «حسینآقا» که صاحب این مغازه است، میگوید: «مردم کشمش و نخود میخرند. آن ظرف را میبینید؟ من برای خردهفروشی فقط همانقدر آجیل آوردهام، همان نیز بیش از ۳۰۰ گرم فروش نرفته و فکر نکنم تا شب یلدا تغییری در این شرایط ایجاد شود». او کاسبی قدیمی است و تا به حال چنین وضعیتی را به چشم ندیده است: «چند سال است که وضعیت دارد بدتر و بدتر میشود. ۱۰ سال پیش نزدیک یلدا من آنقدر فروش داشتم که میتوانستم تا آخر سال بخشی از مخارج زندگیام را تأمین کنم».
این روزها برپایی مراسم شب یلدا پیوندی مستقیم با وضعیت اقتصادی و اجتماعی کشور یافته است؛ پیوندی عجیب که این آیین را در سایه نابسامانیها و فقر عمومی قرار داده و برگزاری آن را منوط به رفتن زیر بار هزینهها و قسطهای متعدد کرده است. از سمت دیگر، اما رشد توجه عمومی به آیینهای ملی و تاریخی، از سرعت افول برگزاری و اهمیت یلدا کاسته و هنوز میتوان گفت با تمام سختیها این مراسم جزء رسومی است که ایرانیان به آن اهمیت میدهند.