وقتی یک رویداد ملی و بینالمللی بعد از تحمیل یک جنگ ۱۲ روزه با این درجه از اهمیت برگزار میشود، خود حاکمیت باید برای آن هزینه کند
جوان آنلاین: روز گذشته سی و هفتمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم کودک و نوجوان با میزبانی پرحرف و حدیث شهر اصفهان و البته با حواشی و اتفاقات قابل تأملی به پایان رسید. متأسفانه با وجود اهمیت راهبردی و استراتژیک سینمای کودک و نوجوان، توجه و تولیدات مرتبط با این طبقه سنی بسیار کم شده، تا جایی که مسئولان برگزاری برای انتخاب اثر و برپا کردن سالانه این رویداد، دچار چالش شدهاند. در حالی که همه کشورهای دنیا معطوف به آیندهنگری و حفاظت و صیانت از فرهنگ، تمدن و ارزشهای اجتماعی خودشان برنامهریزیهای مدون و بلندمدتی را برای تولید محتوا و آثار ارزشمند در این عرصه دارند، مسئولان سازمان فارابی به عنوان متولیان برگزاری جشنواره کودک و نوجوان همچنان درگیر مجاب کردن برخی مدیران و کارمندان میانی دستگاههای حاکمیتی مانند تلویزیون به منظور پوشش حرفهای این رویداد مهم هستند. «جوان» در گفتوگو با حامد جعفری، مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی و دبیر جشنواره فیلم کودک، ابعاد و مشخصات این دوره از جشنواره و همچنین برخی حواشی و اتفاقات پشت پرده را بررسی کرده است.
وجه تمایز این دوره از جشنواره فیلم کودک با ادوار قبلی آن چیست؟
کلیت جشنواره شبیه ادوار قبل است، چون که فاصله شکلگیری فضای جشنواره خیلی کوتاه بود. در واقع ۲۱مردادماه تفاهمنامه برگزاری را با اصفهان امضا کردیم. بلافاصله هفته بعد از امضای این تفاهمنامه اعضای شورای سیاستگذاری منصوب و مدیران ستادی جشنواره نیز مشخص شدند. به بیان دیگر عملاً یک ماه و نیم وقت برای برگزاری جشنواره داشتیم. از طرفی این مسئله خیلی مهم بود چه اینکه سی و هفتمین دوره جشنواره فیلم کودک اولین رویداد بینالمللی بعد از وقوع دفاع مقدس ۱۲ روزه بود. بنابراین باید تلاش میکردیم که بخش بینالملل این رویداد پررنگ باشد.
چه تدابیری برای این اقدام اتخاذ کردید؟
از روز نخست دقت کردیم که هم یک تنوعی در چینش داوران و فیلمسازان بینالمللی داشته باشیم، هم اینکه چهرهها و شخصیتهایی که در ادوار قبلی جشنواره معمولاً در روز برگزاری اختتامیه حضور پیدا میکردند از روز نخست این رویداد در آن حاضر باشند تا این در کنار هم قرار گرفتن حداقل به انتقال تجربه و شناخت متقابل منجر شود. دومین چیزی که در این جشنواره برایمان مهم بود، این بود که فضای شادی و نشاط در کشور را بعد از وقوع دفاع مقدس ۱۲ روزه و همچنین نمایش فضای شاد در جامعه، بهخصوص در بین قشر کودک و نوجوان را به صورت عملیاتی و علیالارض نشان بدهیم. بنابراین گفتیم این شادی و نشاطی را که برای بچهها در اصفهان به سبب برگزاری شکل میگیرد، بتوانیم به همه فضای کشور تسری دهیم. از اینرو بر مبنای همین برنامه، امسال ما بخش استانها را در جشنواره بعد از سالها مجدداً ایجاد کردیم و با ۲۴ استان هماهنگی لازم انجام شد و فیلمها را در این ۲۴ استان نمایش دادیم تا این فضای امیدواری و نشاط به کودکان و نوجوانان منتقل شود.
این مسائل را میتوان به عنوان برگزاری شکلی و محتوایی جشنواره قلمداد کرد، اما ظاهراً در بحث شرایط حضور آثار در این رویداد انتقاداتی مطرح شده است، در این مورد توضیح دهید؟
طی یکی، دو سال اخیر یک تصمیمگیری شده بوده – حتماً مقتضیاتی داشته- که جشنواره فیلمهایی را که قبلاً اکران شدهاند هم در خودش جای دهد. به نظر میرسد که این اقدام کار صحیحی نبوده، چون جشنوارهای که در دنیا با عنوان یک جشنواره (کودک) سطح بالا شناخته شده یا میشود و ادوار مختلفی نیز برگزار شده را با این شکل برگزاری به یک دورهمی تنزل جایگاه دادیم. در حقیقت اینکه ما رسانه دعوت میکنیم برای این است که بگوییم امسال این کار اتفاق افتاده و یک موفقیتی هم ایجاد شود که در نهایت بتوانیم بگوییم که کمکی به سینمای کودک شده است. طبیعتاً این مسئله باعث شده ما کمی مورد انتقاد قرار بگیریم که مثلاً چرا تعداد آثار کم است یا موارد مشابهی در این فضا. البته ما عملاً صبوری میکنیم، یعنی خیلی اهل حاشیه و پاسخگویی به حواشی نیستیم.