با بررسی دقیق «جسدهای باتلاقی» متوجه میشویم که این کار ابتدا در دوران نوسنگی در جنوب اسکاندیناوی آغاز شد و در سرتاسر اروپا گسترش پیدا کرد.
به گزارش سیتنا، بقایای جسد انسان در جاهایی با اکسیژن کم و خاک مرطوب و اسفنجی تجزیه نمیشود. نگاهی جدید به بیش از ۱۰۰۰ جسد باتلاقی یافت شده نشان میدهد که سنت رها کردن اجساد در مناطق تالابی هزاران سال است که در اروپا رواج داشته، از عصر حجر تا دوران مدرن. این افراد اغلب با روشهایی خشونتآمیز جان خود را از دست داده بودند.