مهدی محمدی کلاسر _ عذر میخواهم. گویی خطایی رخ داده است. اگر از جانب شماست، بفرمایید؛ و اگر از دریافت ما، آن را نیز آشکار سازید.
ماجرا، همان حکایت مکرر است که این بار در سخنان استاندار مازندران و واکنشهای تند جناب رسایی و دیگران رخ می نماید.
یکی میفرماید: «تا معیشت سامان نیابد، دیگر اولویتها به چشم نمیآیند.» دیگری بانگ برمیآورد که: «حجاب، بنیاد همهچیز است و باید بدان پرداخت.» اما در این میان، نکتهای که هر دو سوی این منازعه از آن غافل ماندهاند، این است که هیچیک در میدان عمل، از عهدهی آنچه ادعا کردهاند، برنیامدهاند. یعنی دقیقا هر دو هم به یک اندازه در بی آبرو کردن همان دو اولویت نقش دارند. این معرکه، نمایشی شده است از بی عرضگی دو طیف برای حل همان دو اولویت مد نظرشان. که اصولا امروز، نه اولی باید تبدیل به مساله می شد، نه دومی.
اقرارهای ناخواسته
شما به جای اقرار به زخم هایی که بر تن و جان این سرزمین زده اید، اصلا هر چه را که اولویت می دانید، همان را درستش کنید. می دانید که نخواهید توانست. چون ما همین حال امروزمان را هم از گذشته و گذشتگان شما داریم و ناچار به آینده ای که قرار است با همین افاضات بسازید، تن داده ایم.
آقایان! گویا روزگار را به بازی گرفتهاید. ما، تماشاگران این نمایش بیفرجامیم. شما عملکرد و این حرفها پیش رویش حاضر شوی؟ گمانم در تصورش هم می مانی.
اگر مسئولیت پذیرفتهاید، پس به دنبال حل این مشکلات باشید. آنقدر از «حال خوب» گفتهاید که ما ماندهایم: با این همه رشد و نمودارهای صعودی، چرا زندگیمان سقوط کردهاست؟ شما گویی در دنیایی دیگر زندگی میکنید، و دارید برای ما از اولویت حجاب یا معیشت می گویید که گویی ملت باید بسنجد و حلش کند. به جای این دعواها و خبرها و اصلاحیه ها، بروید و هر چه را که اولویت تشخیص دادید، چاره کنید.
عجیب است؛ طوری جنگ بین اهمیت عفاف و معیشت به راه انداخته اند که گویا اولی از پس عفاف بر می آید و دومی از پس معیشت. این معرکه، معرکه پهلوانانی است که از پس نخ هم برنیامده اند، زنجیر بماند.
مهدی محمدی کلاسر؛ دبیر اجتماعی تابناک