به گزارش مجله خبری نگار/فرهیختگان: آنچه در پس فوت ناصر طهماسب شکل گرفت مشابه رفتاری بود که با پروانه معصومی و فوتبالیستها و برخی هنرمندان و موسیقیدانان صورت گرفت؛ یعنی تکفیر تا سر حد مرگ و حتی پسامرگ. این رفتار تقریبا از زاویهای شکل گرفته که در تمام این سالها تلاش کرده بگوید سیاست و ایدئولوژی مانع زندگی آنها شده است، اما خودشان بهشدت درمقابل هر عملی که باعث معنادهی به زندگی میشود با چهارچوببندی سختی دستگاهی از تفتیش عقاید را شکل میدهند. در چنین شرایطی جریانی که خود مدعی مطالبه زندگی بود درمقابل آن بهشدت ایستادگی میکند. اما آنچه باعث شده این دستگاه تفتیش عقاید شکل بگیرد، چیست و این دستگاه از چه ابزاری برای برتریجویی خود استفاده میکند؟ در این یادداشت قصد دارم کمی به بهانه واکنشهای مبتذلی که به فوت ناصر طهماسب شده است، درباره این وضعیت نکاتی مطرح کنم.