محققان دریافتهاند افرادی كه شدیدترین واكنشها را در برابر عوامل روزمره استرس از خود نشان میدهند، ظرف مدت ده سال به میزان 30 تا 50 درصد بیشتر از دیگران در معرض خطر تشخیص یك اختلال روانی، از قبیل افسردگی شدید یا اختلال اضطراب فراگیر قرار میگیرند.
دكتر دیوید فرسكو، استادیار دانشگاه ایالت كنت در اوهایو میگوید: «افرادی كه در مدیریت استرس موفق عمل میكنند، مانند كش لاستیكی واكنش نشان میدهند، یعنی در مواقع لزوم از خود انعطاف نشان میدهند، اما اگر همین افراد دچار استرس مزمن شوند یا به عبارت دیگر به مدتی طولانی و مدام تحت فشار و استرس باشند، ناگهان زمانی خواهد رسید كه قابلیت كشسانی یا انعطاف خود را از دست
جودیت اورلوف، استادیار كلینیك روانپزشكی دانشگاه UCLA و نویسنده كتاب «آزادی هیجانی» توصیه میكند «اگر چیزی شما را آشفته كرد، دست نگهدارید. نه ایمیلی بفرستید، نه پاسخ نامه كتبی را بدهید، نه دهان خود را باز كنید كه حرفی بزنید و نه گوشی تلفن را بردارید.» واكنش نشان دادن به مشكل آن هم هنگامی كه جوش آوردهاید، فقط میتواند اوضاع را بدتر كند. همین و بس! به همین دلیل پیش از هر اقدامی به خود زمان بدهید تا كار نسنجیدهای از شما سر نزند.
با شكم نفس بكشید
یك دست را روی سینه خود قرار دهید و نفس عمیق بكشید، طوری كه به جای سینه، شكمتان حجیم شود. این كار را باید به نحوی انجام دهید كه دست روی سینه حركت نكند. با این كار از طریق دیافراگم نفس میكشید. دكتر فراسكو میگوید: تنفس از طریق دیافراگم سیستم عصبی پاراسمپاتیك را درگیر میسازد.