در این یادداشت به نقش اهمیت سینمای پاک ایران در جهان پرداخته شده است.
سوال دیگری که در این مطرح میگردد این است؛ در گذشته که استفاده از برهنگی جنسی و خشونت به این شکل وجود خارجی نداشته، پس چه جذابیتی برای انتقال مفاهیم حسی در سینما مورد استفاده قرار میگرفته است؟ چه ایدههایی در سبد چینش میزانسن و دکوپاژ کارگردان برای به نمایش درآوردن بهتر و جذابتر فیلمنامه وجود داشت؟