زهره حق پناهی، از قربانیان عملیات تروریستی گروهک منافقین در سال ۱۳۶۱ در میدان امام خمینی تهران در گفتوگو با خبرگزاری میزان میگوید که به اصطلاح کمیته حقیقتیاب بینالمللی باید حرفهای قربانیان ترور را نیز بشنود.
وی در تشریح حادثه تروریستی منجر به جراحت خود، گفت: در پی عملیات تروریستی گروهک منافقین در میدان امام خمینی تهران در سال ۱۳۶۱، همسرم مهندس محمد توسلی به درجه رفیع شهادت رسید و من هم از نواحی مختلف بدن، دستها و پاها دچار مجروحیت شدم و به درجه جانبازی نائل شدم؛ بیشتر درجه جانبازی من مربوط به اعصاب و روان است؛ اکنون ۴۱ سال است که من همچنان با مشکلات متعددی دستوپنجه نرم میکنم.
حقپناهی با اشاره به مشکلات ایجاد شده ناشی از جراحت در زندگی شخصیاش، اظهار کرد: با وجود اینکه یک مادر هستم و باید با تمام توان روحی و روانی به تربیت فرزن>
به گفته حقپناهی، ما شاهد هستیم که سازمان ملل در جایی که مادران و کودکان بر اثر خشونت و جنگ و خونریزی کشته میشوند، هیچگونه عکسالعملی نشان نمیدهند، ولی در یک کشور با کشته شدن یک فرد به هر دلیلی عکسالعملهای تندی نشان داده میشود و این کشور هدف تحریمها قرار میگیرد؛ این تحریمها در واقع عاملی برای ترور مجدد قربانیان ترور هستند؛ بر اثر این تحریمها قربانیان ترور مانند من از یک سری تجهیزات درمانی و امکانات پزشکی محروم میشویم و این برای ما به معنای آسیب مجدد است.