مرتضی قاضی از نویسندگان دفاع مقدس میگوید: برادر شهیدم محمد یک همکلاسی صمیمی داشت. از قبل انقلاب توی مدرسه و همه جا با هم بودند. آن زمانها حاج منصور ارضی ماههای محرم توی مسجد جامع بازار تهران برنامه داشت. شیخ حسین انصاریان منبرش را میرفت. پاتوق محمد و رفیقش آنجا بود. من که آن زمان چهار، پنج ساله بودم و چیزی از رفیقش خاطرم نبود، فقط شنیده بودم که اسمش «طهرانچی» است
جوان آنلاین: شهید محمدمهدی طهرانچی هرچند برای نسلهای جوان کشورمان بیشتر به عنوان یک استاد دانشگاه و نخبه علمی شناخته میشود، اما شاید کمتر کسی بداند که او سابقهای پربار از حضور در جبهههای جنگ تحمیلی صدام علیه ایران در پرونده جهادی خود داشت. دکتر طهرانچی که متولد تهران بود، از نوجوانی به جبهه رفت و در طول حضورش بارها تا مرز شهادت پیش رفت. در عملیات رمضان که اکنون در سالگرد انجام آن (تیر و مرداد ۱۳۶۱) قرار داریم، او از ناحیه سر مجروح شد، اما قسمت بود زنده بماند و سالها در عرصههای علمی کشور خدمت کند. در واقع شهید طهرانچی از آن دست انسانهای چند بعد و چند وجهی بود که روحیه جهادی را چه در میدان نبرد سخت و چه در جنگ نرم و عرصههای علمی، توأمان حفظ کرده بود.
رزمنده ۱۷ ساله
محمدمهدی طهرانچی سال ۱۳۴۴ در تهران متولد شد. از نوجوانی به جبهههای جنگ رفت و در عملیات رمضان با آنکه تنها ۱۷ سال داشت، به عنوان یک نیروی اطلاعات- عملیات حاضر شد و وظیفه هدایت گردانهای خطشکن را برعهده داشت. شهید طهرانچی در یکی از سخنرانیهایش گفته بود: «برایم فرقی نمیکند (عملیات) رمضان ۶۱ باشه یا ۱۴۰۱. ۴۰ سال گذشته، ولی همیشه منتظرم خمپاره بغلم بیاد پایین.» او سالها در پی شهادت بود و در همان عملیات رمضان که خود یاد کرده بود، جراحت سختی پیدا کرد، اما پس از بهبودی باز هم به جبههها اعزام شد و نهایتاً شهادت را در جنگ با شقیترین دشمنان اسلام که اسرائیل و امریکا هستند کسب کرد و به دوستان شهیدش پیوست.
جانبازی در رمضان
