جامعۀ ایران دچار سیاست‌زدگی است یا بی‌تفاوتی سیاسی؟

  شاید آنچه امروز مشاهده می‌کنیم، نه بی‌تفاوتی سیاسی بلکه نوعی خستگی سیاسی باشد. خستگی سیاسی زمانی رخ می‌دهد که افراد همچنان مسایل سیاسی را دنبال می‌کنند و دربارۀ آنها نظر دارند، اما نسبت به امکان تأثیرگذاری خود تردید پیدا می‌کنند. در این وضعیت، علاقه به سیاست از میان نمی‌رود؛ بلکه امید به اثربخشی سیاسی کاهش می‌یابد.

تاریخ انتشار: ۱۷:۰۹ – ۱۲-۰۳-۱۴۰۵

    عصر ایران؛ احمد فرتاش – جامعۀ ایران را از حیث رفتار سیاسی چگونه باید توصیف کرد؟ جامعه‌ای سیاست‌زده یا جامعه‌ای بی‌تفاوت به سیاست؟ پاسخ به این پرسشِ ظاهرا ساده، چندان آسان نیست. از یک سو، بسیاری از ناظران از کاهش مشارکت سیاسی، افت اعتماد عمومی و گسترش سرخوردگی سخن می‌گویند، از سوی دیگر نیز کمتر موضوعی را می‌توان یافت که به اندازۀ سیاست در زندگی روزمرۀ ایرانیان حضور داشته باشد. از قیمت ارز و مذاکرات خارجی  تا انتخابات، انتصاب‌ها و تصمیم‌های حکومتی، همه به سرعت به موضوع گفت‌وگوی عمومی تبدیل می‌شوند.

   این تناقض ظاهری شاید از آن‌جا ناشی می‌شود که ما سیاست را تنها از دریچۀ نهادهای رسمی می‌بینیم. اگر مشارکت در انتخابات یا عضویت در احزاب را معیار قرار دهیم، ممکن است به این نتیجه برسیم که بخشی از جامعه از سیاست فاصله گرفته است. اما اگر سیاست را به معنای حساسیت نسبت به قدرت و تصمیمات عمومی در نظر بگیریم، تصویر متفاوتی به دست می‌آید.

  واقعیت آن است که جامعۀ ایران در دهه‌های اخیر به شدت سیاسی بوده است. کمتر نسلی را می‌توان یافت که به اندازۀ چند نسل اخیر ایرانیان با مسایل سیاسی درگیر بوده باشد. انقلاب، جنگ، اصلاحات، اعتراضات اجتماعی، تحریم‌ها، بحران‌های اقتصادی و تحولات منطقه‌ای، همگی باعث شده‌اند سیاست به بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی روزمره تبدیل شود. در چنین شرایطی، حتی کسانی که از سیاست رسمی فاصله می‌گیرند tedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();

منبع  : عصر ایران

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *