
سلام بر آن قائد شهید که در تربیت امت خود و ساختاردهی به بینش و گرایش امّت، کامیاب شد و امتی را معماری کرد که در فراق او مبعوث شدند.
یادداشت مهمان_محمد عشایری منفرد، پژوهشگر حوزه علمیه: در نخستین خطبه نهجالبلاغه آمده است: «رُسُلٌ لا تُقَصِّرُ بِهِم قِلَّةُ عَدَدِهِم وَ لا کَثرَةُ المُکَذِّبینَ لَهُم: رسولانی که کمی تعدادشان و کثرت مخالفانشان آنان را محکوم به شکست نمیکرد».
قائد شهید در شرح این جملهی امیرالمؤمنین ع، نگاهی به حرکت تکاملی بشر در بستر تاریخ، به سوی «جامعهی رستگار عصر ظهور» انداخته و مسؤولیت هر پیامبر را پیمودن یک گام از گامهای این سیر تکاملی دانستهاند. در باور ایشان، هر پیامبر در همان مقطعی از تاریخ که میزیست، باید پیامی را به جامعه میرساند تا امت خودش را یک گام به سوی «جامعهی رستگارِ پایانِ تامبتلا نکرد و تا هنگام شهادتش با الهام از پایمردی پیامبران الاهی، گامی را که باید در مسیر نزدیک کردن امت خود به «جامعهی رستگارِ پایانِ تاریخ» میپیمود، پیمود و کارنامهای پر از موفقیت بر جای نهاد! (علماء امتی افضل من أنبیاء بنیاسرائیل).
پینویس:
(1) در روایات آمده است: «الفقهاء أُمناء الرسل»، «مَجَارِی الْأُمُورِ وَ الْأَحْکَامِ عَلَی أَیْدِی الْعُلَمَاءِ بالله الْأُمَنَاءِ عَلَی حَلَالِهِ وَ حَرَامِه»، «علماء أُمّتی کأنبیاء بنی إسرائیل

