این دو اسكلت عصر نو سنگی كه در سیزدهم فوریه سال گذشته شناخته شدند، اسكلت مرد و زنی بودند كه سال‌ها كنار هم دفن شده بودند.
باستان شناسان پس از مطالعه روی دندان‌های این اسكلت‌ها كه كاملا دست‌نخورده باقی مانده بودند، مشخص كردند این عشاق در جوانی و حدود 5 تا 6 هزار سال پیش در این گور دفن شده‌اند.
كشف این اسكلت‌ها از آنجا در نوع خود منحصر به فرد به شمار رفت كه كشف تدفین دوتایی مربوط به عصر نوسنگی تاكنون در هیچ گزارش باستان شناسی دیده نشده است.
این اسكلت‌های پر رمز و راز در ورونای ایتالیا پیدا شدند.
ورونا شهری است در شمال ایتالیا، ناحیه ونتو Veneto كنار رود آدیگه Adige كه موقعیت سوق الجیشی آن بین ونیز و میلان و همچنین گذرگاه برنر Brenner كه ارتباط دهنده اروپای مركزی با ایتالیاست، باعث شد بسیاری به این دو اسكلت لقب اسكلت‌های رومئو و ژولیت بدهند. دلیلشان این بود كه اسكلت‌ها دقیقا در جنوب مانتوآ، واقع در 25مایلی جنوب ورونا، جایی كه شكسپیر داستان رومئو و ژولیت خود را در آنجا خلق كرد، كشف شده است.