هوش مصنوعی این روزها با یک عکس ساده، ما را به دهههای گذشته میبرد؛ اما پشت این بازی جذاب، روایتی از مد و پوشش در حال شکلگیری است که شاید آنقدرها هم بیغرض نباشد.
به گزارش خبرنگار مهر، یکی دو هفته است که فضای مجازی میزبان یک ترند جدید به سبک و سیاق نوستالژی شده است؛ کاربران در ابعاد و اشکال مختلف عکسهای خود را پیشکش یک هوش مصنوعی خاص میکنند و چونان کسی که سوار ماشین زمان شده، تنها با یک پرامپت به دهه ۸۰ میلادی یا دهه ۶۰ خودمان میروند. نتیجه نیز اغلب، تصاویری است که در آن نهفقط رنگ و کیفیت عکس، بلکه لباس، مدل مو، آرایش، اکسسوری، نورپردازی و حتی فضای پسزمینه، همگی متعلق به دورانی دیگر به نظر میرسند.
نسخه ایرانی این ترند، بازتاب گستردهای در میان بازیگران، هنرمندان و کاربران عادی داشته است؛ از بازسازی چهره هنرمندان شناختهشده در فضای دهه ۸۰ میلادی گرفته تا بازآفرینی عکسهای خانوادگی و عروسی به سبک دهه ۶۰ خورشیدی. آنچه این پدیده را از یک سرگرمی ساده دیجیتال فراتر میبرد، محوریت مد و پوشش در این بازسازیهاست؛ محوریتی که وقتی در بستر تاریخ معاصر ایران قرار میگیرد، پرسشهای جدیتری را پیش میکشد.