فرزاد کفیلی – خبری از ورود اعضای کادر فنی به تهران نیست و وضعیت اسپانسر اصلی تیم و تأمینکننده لباسها نیز همچنان نامشخص باقی مانده است. از سوی دیگر، قانونی عجیب اعلام شده که طی آن بازیکنان ملیپوش در این مقطع حق مذاکره با باشگاهها را ندارند؛ مجموعهای از اتفاقات که یادآور روزهای نهچندان روشن دهههای گذشته والیبال ایران است.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، روبرتو پیاتزا سرمربی تیم ملی هنوز مشغول تیم میلانو در لیگ ایتالیاست و در بهترین حالت اواخر اردیبهشت برای یک هفته یا حداکثر ۱۰ روز به ایران میآید و سپس تیم ملی والیبال در ایتالیا اردو میزند تا هم پیاتزا کنار خانواده باشد؛ جایی که پسر سرپرست تیم ملی هم شاید کنار پدرش و تیم ملی قرار بگیرد.
تمرینات تیم ملی والیبال در حالی از اوایل فروردین در تهران آغاز شده، که فدراسیون با نگرانی از واکنشها به انتخاب محمدرضا تندروان [سرمربی تیم سقوط کرده به لیگ یک] بهعنوان مربی، حتی نامی از او تا آغاز اردو نمیبرد. در غیاب پیاتزا، این انتظار میرفت که حداقل توتولو مربی و دستیار پیاتزا در تیم ملی یا حداقل بدنساز ایتالیایی تیم زودتر به ایران بیایند و تمرینات را زیر نظر بگیرند.
هنوز توماس توتولو در لیگ روسیهاعلام این قانون محمدرضا تندروان مربی تیم ملی که پس از ناکامی با مس این فصل سرمربی پیکان است، چند بازیکن ملیپوش را انتخاب کرده و آنها با پیکان قرارداد بستهاند. حضور ایجنتها و مذاکره با بازیکنان تیم ملی در اردوهای خارجی که در سالهای گذشته برنامهریزی شده بود بر کسی پوشیده نیست که این اتفاقات در زمان امیر خوشخبر، سرپرست وقت و حال حاضر تیم ملی رقم خورده است.
آنچه امروز در والیبال میبینیم، ۳۰ سال پیش در فدراسیون مرحوم محمدرضا یزدانیخرم [که به زعم هم قطارانش فدراسیونی موفق در عصر خود بود] هم دیده نمیشد. نشانههای این موضوع که این تصمیمات انگار با اهداف شخصی گرفته میشود و رهآورد ملی ندارد، هر روز نمایانتر میشود و نگرانی در والیبال را افزایش میدهد.