انتخاب پرحاشیه امیدرضا روانخواه به عنوان سرمربی تیم ملی امید، بار دیگر نقش پررنگ مداخلات غیرتخصصی در فوتبال ایران را یادآوری کرد. مجید جلالی در گفتوگو با تابناک ضمن انتقاد از ساختار فدراسیون، تأکید کرده است که راهکارهای اصلاحی بارها نادیده گرفته شدهاند و فوتبال ایران با این روند، نه برای تیم ملی امید برنامه دارد و نه برای آینده.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، فارغ از حواشی انتخاب امیدرضا روانخواه به عنوان سرمربی تیم ملی زیر ۲۳ سال، بار دیگر پروژهای فراموششده در فوتبال ایران بهطور نمادین از خاک بیرون کشیده شد؛ تیم ملی امید. تیمی که نامش «امید» اما وضعیتش بیش از همیشه ناامیدکننده است.
فدراسیون فوتبال ایران طی سالهای گذشته بارها از اهمیت نسلسازی و آمادهسازی تیمهای پایه برای تأمین آینده تیم ملی بزرگسالان سخن گفته، اما واقعیت چیز دیگری است. برنامهریزیِ واقعی، ساختار حرفهای و اراده جدی برای اصلاح مسیر دیده نمیشود. شاید یکی از نفراتی که به خوبی بتواند این بحران را توضیح دهد، مجید جلالی باشد؛ کسی که نه از بیرون، بلکه از داخل فدراسیون نظارهگر آشفتگیهای سیستم بوده است.
مجید جلالی که با خبرنگار تابناک گفتوگو کرده به مشکلات و معضلات ری اما نه مهدی تاج، به عنوان رئیس فدراسیون فوتبال زیر بار این انتخاب رفت و نه امیر قلعهنویی که انتخاب روانخواه از سوی تاج به او نسبت داده شد.
پرسش اصلی اینجاست؛ روانخواه که انتخابش تحت فشار بوده و اقبال خوبی نسبت به او وجود نداشته، آیا میخواهد و میتواند در سیستمی که حتی از پذیرش راهحلهای کارشناسانه امتناع دارد، اصلاحگر باشد و تیم تحت هدایتش را به موفقیت برساند؟
تا زمانی که ساختار تغییر نکند، مربیان فقط قربانیان چرخهای معیوب هستند و همچون ۵۰ سال اخیر که فوتبال ایران نتوانسته راهی المپیک شود، بازنده میشوند؛ درست مثل مربیان بزرگ و کوچکی در این تیم قربانی شدهاند.