
به گزارش خبرآنلاین، به نقل از زومیت، همین باور باعث میشود کاپیتانها هنگام پرتاب سکه، با تمام توان برای به دست آوردن حق انتخاب تلاش کنند. تصور رایج این است که شروعکننده بودن، مزیتی روانی ایجاد میکند و تیم مقابل را از همان ابتدا تحت فشار قرار میدهد. اما آیا علم نیز این باور قدیمی را تأیید میکند؟
ضربات پنالتی در جام جهانی ۲۰۲۶ بار دیگر به یکی از عوامل تعیینکننده نتایج تبدیل شدهاند و چند مسابقه مرحله حذفی با این شیوه به پایان رسیده است. همین موضوع بار دیگر توجه پژوهشگران را به این پرسش قدیمی جلب کرده که آیا ترتیب زدن ضربات واقعاً بر نتیجه مسابقه اثر میگذارد یا عامل مهمتری در پس این ماجرا وجود دارد.
سالها رایجترین توضیح برای این برتری احتمالی، به روانشناسی بازیکنان مربوط میشد. براساس این فرضیه، تیمی که نخستین ضربه را میزند، فشار روانی کمتری را تجربه میکند، زیرا ابتکار عمل را در اختیار دارد. درمقابل، تیم دوم تقریباً در تمام طول ضربات مجبور است به نتیجه حریف واکنش نشان دهد و اجازه ندهد اختلاف ایجاد شود. این وضعیت میتواند استرس بیشتری ایجاد کند و احتمال اشتباه را افزایش دهد.
ه باشد. اگر برخی بازیکنان توانایی بیشتری در کنترل استرس شدید داشته باشند، منطقیتر است آنها برای حساسترین ضربات حفظ شوند.
البته خود پژوهشگران نیز تأکید میکنند که این مدل هنوز همه پیچیدگیهای فوتبال را دربر نمیگیرد. عواملی مانند تاکتیکهای دروازهبان، تعامل میان دروازهبان و زننده پنالتی، واکنش تماشاگران، خستگی بازیکنان و تفاوتهای شخصیتی افراد همگی میتوانند بر نتیجه ضربات پنالتی اثر بگذارند و باید در پژوهشهای آینده بررسی شوند.
با وجود محدودیتها، مطالعه نگاه تازهای به یکی از پراسترسترین لحظات فوتبال ارائه میدهد. یافتهها نشان میدهد شاید آنچه سرنوشت یک ضربه پنالتی را تعیین میکند، این نیست که چه کسی زودتر ضربه میزند، بلکه نوع فشاری است که بازیکن در همان لحظه تحمل میکند؛ فشاری که گاهی میتواند مرز میان قهرمانی و حذف از جام جهانی باشد.
۵۸۵۸
