به گزارش خبرنگار آنا، هر سال با نزدیک شدن به مهرماه، ثبتنام دانشآموزان و تکمیل ظرفیت مدارس، یک پرسش قدیمی دوباره مطرح میشود؛ آیا مدارس بار دیگر به سمت فعالیت در دو شیفت صبح و عصر خواهند رفت یا آموزش و پرورش میتواند با حفظ ساختار تکنوبتی، پاسخگوی همه دانشآموزان باشد؟
مدارس دونوبته سالها بخشی از نظام آموزشی کشور بودند؛ راهکاری که برای جبران کمبود فضای آموزشی و افزایش تعداد دانشآموزان به کار گرفته میشد. در آن سالها بسیاری از دانشآموزان یا صبح و یا عصر به مدرسه میرفتند و این شیوه اگرچه مشکل کمبود کلاس درس را تا حدی برطرف میکرد، اما همواره با انتقادهایی درباره کاهش کیفیت آموزش، کوتاه شدن زمان یادگیری، محدود شدن فعالیتهای پرورشی و خستگی دانشآموزان همراه بود.
در سالهای اخیر، وزارت آموزش و پرورش تلاش کرده است با توسعه فضاهای آموزشی و ساخت مدارس جدید، تعداد مدارس دونوبته را کاهش دهد و حتی در برخی مقاطع این موضوع را به عنوان یکی از شاخصهای ارتقای کیفیت نظام آموزشی معرفی کرده است. با این حال، افزایش جمعیت دانشآموزی در برخی مناطق، مهاجرتهای درونشهری، توسعه شهرهای جدید و همچنین کمبود نیروی انسانی موجب شده است این نگرانی همچنان وجود داشته باشد که برخی مدارس ناچار به فعالیت در دو نوبت شوند.