دهه هفتادیها و هشتادیها نسل تعیینکننده هستند، علت اهمیت این نسل که میخواهند منفعل و فاقد هویت باشد نیز همین است.
به گزارش مجله خبری تپور؛ علیرضا زادبر، پژوهشگر و استاد دانشگاه در یادداشتی نوشت:در المپیک و مسابقه “دومیدانی” رشتهای به نام “دوامداد” هست که در آن دو نفر با هم یار هستند. نفر اول با پرچم با سرعت زیاد میدود و بعد از یک دور کامل خود را به نقطه آغاز رسانده و پرچم را به یار خود میرساند تا او ادامه دهد.اگر دومی پیروز شود اولی هم پیروز شده است. تلاش ۲ نفره هر ۲ را به مدال طلا میرساند. جامعه هم همین است. در جامعه پیروزی به تنهایی ممکن نیست.توسعه و پیشرفت نتیجه تلاش چند نسل است، اگر یک نسل تلاش کند اما نسل بعد تلاش نسل قبل را ادامه ندهد، پیروزی حاصل نمیشود.یک نسل که متولدین دهه ۲۰ و قبلتر بودند، سالها مبارزه کردند تا انقلاب پیروز شود. یک نسل که عمدتاً متولدین دهه ۴۰ بودند هشت سال جنگیدند و شهید شدند تا آن انقلاب بماند.اما این دو نسل به آرزوها و قلهها نرسیدند پازل تکمیل نشد.نسل دیگری که مهمتر از ۲ نسل اول است و باید کار آنها را تکمیل کند نسل شماست. نسلی که دوره مبارزه و جنگ را نباید تجربه کند. گذشتگان زحمت آن را کشیده و تحمل کردند.نسل فعلی به ویژه دهه هفتادی و هشتادی آن نسل تعیین کننده هستند. این نسل میتواند ایران را به آرزوی بیش از ۲ قرن خود برساند.علت اهمیت این نسل که میخواهند منفعل و فاقد هویت باشد همین است این “دوامداد” نباید قطع شود.