به گزارش صراط به نقل از ایرنا، نظام پرداخت در حوزه سلامت فقط یک روش حسابداری میان بیمه و بیمارستان نیست؛ این نظام میتواند رفتار پزشک، بیمارستان، بیمههای پایه سلامت و حتی بیمار را تغییر دهد. تجربههای جهانی نشان میدهد که هر شیوه پرداخت، مزایا و عوارض خاص خود را دارد؛ پرداخت به ازای خدمت (فی فور سرویس) میتواند تولید بیشتر خدمت را تشویق کند، روش پرداخت مبتنی بر بودجه کلی (گلوبال) میتواند هزینهها را قابل پیشبینی کند و پرداختهای مبتنی بر گروههای تشخیصی مانند DRG میتواند خرید خدمت را به سمت بستههای استاندارد سوق دهد.
گذار از نظام پرداخت سنتی حوزه سلامت به مدلهای آیندهنگر، راهبرد کلیدی نظام سلامت برای مهار هزینههای القایی، مدیریت منابع و عبور از بحران بدهیهای انباشته بیمهها در مسیر اجرای برنامه هفتم پیشرفت محسوب میشود، اما نظام سلامت در طول سالهای گذشته به این جراحی دردناک، تن نداده است.