امیرعباس واسعیزاده
داستان اتفاقات پس از بازی ذوب آهن و استقلال و درگیری بین نکونام و تصویربردار وارد فاز شکایت کشی شده به همان مسیری میرود که فوتبال ما را به این حال و روز انداخته است.
وقتی بعد از پایان یک مسابقه مهم هفتگی که یکی از مدعیان، نتیجه مطلوب را نگرفته همیشه منتظر یک حاشیه هستیم. حاشیهای که در کوتاه مدت، صحبتهای بعد از بازی را تحت تاثیر قرار میدهد و در بلند مدت کسی سراغ ایرادات فنی ناکامی در نتیجهگیری را نمیگیرد! اما چطور میشود از یک نقشه تا این حد نخ نما سالها استفاده کرد؟ به خاطر رفتار غلط متولیان فدراسیون فوتبال در برخورد با چنین تخلفاتی!
همیشه بعد از ۲۴ یا ۴۸ ساعت آن حاشیه کنار زمین تبدیل به شکایت دو باشگاه از یکدیگر میشود. در برخورد اول همه فکر میکنند که باشگاه به وظیفه ذاتی خود عمل کرده و به دنبال دفاع از نفر خود و اعتبار و حیثیت باشگاه است اما همیشه در متن این شکایتها داستان به مسیر دیگری میرود! در همین مورد مشخص به بیانیههای دو باشگاه استقلال و ذوب آهن نگاه کنید؛ اصل ماجرا این بود که نکونام معتقد بود تصویربردار وارد منطقه امن سرمربی شده و این تخلف است و تصویربردار نیز ادعا داشت که نکونام به او توهین کرده است.