به گزارش خبرنگار آنا، دستهایی که گچ را لمس میکنند، جانهایی را میتراشند تا شکل بگیرند. معلم، این سفیر نور و دانش، از ابتدای تاریخ تا به امروز، همواره ستون استواری بوده که جوامع بر پایه آموزههای وی بنا شدهاند. گامهای وی بر سکوی کلاس، پیشدرآمدی بر جستوجوی حقیقت در دلهای کوچک و پرشور دانشآموزان است. امروز، دوازدهمین روز از ماه اردیبهشت، روزیست که بسان ستارهای در تقویم کشور ایران میدرخشد؛ روز معلم. اما در میان جشنها و بزرگداشتها، صدایی آرام ولی تأملبرانگیز به گوش میرسد: صدای نیاز معلم به توجه، به عدل، به تعهد جامعه در قبال معیشت او.
معلم قلب تپنده جامعه
هیچ تمدنی بدون آموزش رشد نکرده است و هیچ آموزشی بدون حضور معلمان به سرانجام نرسیده. معلم، امانتدار آرزوها و رویاهای کوچک است. او حتی در دورافتادهترین نقاط ایران، در میان کوههای سربهفلککشیده و بیابانهای گرم و خشک، از طلوع تا غروب خورشید برای پرورش ذهن دانشآموزان تلاش میکند. اما در این مسیر، بستری مناسب برای معیشت و رفاه او، همانند ابزاری لازم است که باید فراهم شود تا بتواند کار بزرگی که بر دوش دارد را به بهترین شیوه انجام دهد.