ریزش معدن عبداللهآباد مهاباد بدون شک اولین و آخرین حادثه ریزش معدن و مدفون شدن کارگران زیر لایههای سنگین خاک و سنگ در کشورمان نیست، اما تکرار تراژدی مرگ معدنکاران دردی است که باید چارهاندیشی شود.
جوان آنلاین: آن روز کاک «حسن فلاح» هم مانند بسیاری از اهالی روستای عبدالله آباد، که در چهار معدن فعال روستا، کار میکنند، صبح زود از خواب برخاست و با دعای خیر پدر و مادرش که اکنون در بستر بیماری هستند، کوله خود که حاوی نهار و لباس کار بود، برداشت و با بدرقه همسرش برای آخرین بار راهی معدن شد.
به گزارش ایرنا، خانواده پنج نفری کاک حسن، تنها یک نان آور دارد و نان سفره آنان با عرق جبین وی و کار سخت و طاقت فرسا در معدن تامین میشود و از حدود ۱۲ سال پیش تاکنون در معدن شماره چهار که در زمینه برداشت سنگ باریت فعال است، کار میکند.
شب قبل بارش سنگین باران جاده دسترسی به معدن را گلی کرده بود و قرار بود بارشها تداوم داشته باشد، به همین خاطر معدنکاران مجبور به پوشیدن لباس و کفش ویژه روزهای بارانی بودند.
کار در معادن باریت مانند معادن زغالسنگ در دل زمین است، اما برای دسترسی به باریت تونل حفر نمیشود بلکه با ترانشه سازی و برداشت سنگهای باطله به دنبال رگههای باریت حفاری تداوم دارد که این کار با دستگاه بیل مکانیکی انجام میشود.