اقتصاد۲۴- با توجه به افزایش شکافها و بروز تنشهای جدید میان ایران و آمریکا و اتحادیه اروپا، در سالهای اخیر نزدیکی روابط دولت جمهوری اسلامی با چین و روسیه به یکی از مختصات و البته آرزوهای سیاست خارجی کشور مبدل شده و براساساین امضای «اعلام قرارداد ۲۵ ساله ایران و چین» و سپس احتمال امضای سند راهبردی یا «قرارداد ۲۰ ساله ایران و روسیه» ازجمله سیاستهایی است که دولت در پیش گرفته است؛ بیآنکه جزئیات روشنی از محتوای این قرارداد یا قراردادهای احتمالی در اختیار افکار عمومی قرار داده شود.
در دولت خاتمی و در سال ۲۰۰۱ میان ایران و روسیه قراردادی ۱۰ ساله برای همکاریهای سیاسی، نظامی، اقتصادی و فرهنگی منعقد شد و طرفین توافق کردند در صورت اتمام زمان ۱۰ ساله قرارداد درصورتیکه هریک از طرفین دستکم یک سال قبل از پایان اعتبار قرارداد ۱۰ ساله به صورت کتبی طرف دیگر را از قصد خود درباره قطع اعتبار معاهده مطلع نکند، خودبهخود برای دورههای پنجساله بعدی تمدید میشود. این قرارداد تاکنون سه بار به طور خودکار تمدید شده است که آخرین بار آن مربوط به اسفند سال ۱۳۹۹ است.
برخی خبرها حاکی است که در دولت جدید نیز پیشنویسی برای توافقنامه جدیدی در دست بررسی است. حتی سخنگوی وزارت امور خارجه روسیه دراینباره گفت: «توافقنامه جامع همکاریهای بلندمدت تهران-مسکو نهایی شده است و در آینده نزدیک امضا خواهد شد». هرچند در داخل کشور مانند موضوع سهم ایران از دریای مازندران اطلاعات مفید و روشنی در اختیار افکار عمومی و ملت ایران قرار نگرفت و هیچیک از نهادهای مسئول حاضر به ارائه اطلاعات روشن به افکار عمومی نشدند، درباره توافق احتمالی جدید نیز تاکنون اطلاعات روشنی منتشر نشده. درحالیکه ایران و روسیه دو رقیب در بازار فروش گاز و نفت هستند و هر نوع امتیاز ایران به روسیه میتواند ضررهای سنگین و چندجانبهای برای کشور در پی داشته باشد.