به گزارش« نبض فناوری» سعید یوسفینژاد، استادیار شیمی تجزیه دانشگاه علوم پزشکی شیراز هدف از اجرای این طرح را سنتز نانوذرات نقره با ارائه یک روش ایمن و سبز برای محیط زیست و ارزان ذکر کرد و گفت: در روش پیشنهادی ما، از عصاره دانه گیاه “بارهنگ” بهعنوان احیاکننده و پوششدهنده استفاده شده است. بارهنگ یا پلانتاگو ماجور علاه بر آنکه خواص درمانی زیادی دارد، در طبیعت کشور به وفور یافت میشود و مطالعات ما نشان داد نانوذرات نقره سنتزشده به روش سبز پیشنهادی، خاصیت ضدباکتری و ضدقارچی و همچنین خاصیت آنتیاکسیدانتی بسیار خوبی از خود نشان میدهند.
وی با بیان اینکه گیاه بارهنگ بهدلیل محتوای غنی از ترکیبات فنولی و آلکالوئیدی و خواص احیاکنندگی و آنتیاکسیدانتی، توانایی بالقوه در تولید نانوذرات فلزی همچون نقره را دارد، افزود: نانوذرات چه بهصورت خالص و چه بهصورت ترکیبی و کامپوزیتی، از پرکاربردترین نانوذرات فلزی محسوب میشوند. بهدلیل این دامنه کاربرد گسترده، پیشنهاد روشی ارزان و ایمن و فاقد فرایندهای سمی میتواند سلامت در تولید و استفاده از آنها را افزایش دهد. در بسیاری محصولات، از نانوذرات نقره استفاده میشود که از جمله میتوان به ساخت مرکبهای دارای هدایت الکتریکی، تولید برخی خمیرها و فیلترهای با هدایت و پایداری بالا برای استفاده در صنایع، پوششها و پارچههای ضدباکتری، سرامیکهای ضدباکتری و پانسمان زخم اشاره کرد. همچنین امروزه بحث استفاده از نانوذرات نقره در بسیاری از تجهیزات زیستپزشکی مطرح است که با آزادکردن مقدار اندکی از یونهای نقره به صورت پیوسته، از آلودهشدن این وسایل به باکتریها، قارچها و حتی عفونتهای ویروسی جلوگیری میکنند.
یوسفی نژاد درباره نتایج این پروژه یادآور شد: از آنجا که گیاه بارهنگ به وفور در ایران رشد میکند، دستیابی به آن راحت است؛ ضمن آنکه یکی از مهمترین مزایای سنتز سبز نانوذرات با استفاده از گیاهان، علاوه بر زیستسازگاری نسبی آنها، قابلیت سنتز آنها در مقیاس زیاد است و همچنین، بهدلیل عدم استفاده از عوامل کاهنده و پایدارکننده شیمیایی مجزا، از نظر اقتصادی مقرون بهصرفه هم هستند. مطالعات ما روند تکرارپذیری را در سنتز نانوذرات نقره نشان داد که ما را امیدوار میکند تولید این نانوذرات در مقیاس نیمهصنعتی و حتی صنعتی امکانپذیر شود.