اقتصاد۲۴- محمد صادق حسنی، در واکنش به خبر واردات چای از سریلانکا، گفت: سال گذشته هیاتی از سازمان توسعه تجارت به سریلانکا سفر کرد که ماحصل این سفر امضای تفاهم نامه برای پرداخت طلب نفتی ما از این کشور بود؛ تا آنجا که من اطلاع دارم این تفاهم نامه فقط محدود به واردات چای از سریلانکا نبود و مقرر شد ۴ تا ۸ نوع کالای دیگر از سریلانکا وارد کنیم واردات مواد اولیه تولید تایر نیز از جمله مواد وارداتی است؛ به نظر میرسد این شیوه واردات به نفع مصرفکننده است چراکه با قیمت مناسب محصول وارد میشود.
وی ادامه داد: تولید داخلی چای نیاز بازار را تامین نمیکند از اینرو واردات چای اجتناب ناپذیر است سال گذشته حدود ۱۱۰ هزار تن چای وارد کردیم که واردات این رقم از چای در تاریخ ایران بیسابقه بود؛ حدود ۶۷ درصد از چای مورد نیاز از هندوستان، ۱۶ درصد از سریلانکا، ۷ درصد از امارات و ۳ درصد از ترکیه و کنیا چای وارد کردیم. واردکنندگان در شرایط تحریم باید از موانع زیادی عبور کنند تا موفق به واردات شوند، اما تهاتر چای از سریلانکا امکان صادرات به صورت مستقیم را فراهم میکند و دیگر نیاز نیست که ارز دولتی به واردکنندگان داده شود و در ازای آن چای وارد نکنند.
این فعال اقتصادی با اشاره به فرمول رسیدن به نیاز واقعی کشور به چای، تصریح کرد: برای رسیدن به عدد مصرف و نیاز داخلی باید تولید به اضافه واردات منهای صادرات شود عدد به دست آمده نیاز کشور به چای را نشان میدهد؛ این عدد هر سال در حال افزایش است و این موضوع جای بحث دارد؟ در سال ۱۴۰۰ حدود ۷۵ هزار تن چای وارد کردیم و ۱۴۰۱ این عدد به ۱۱۰ هزار تن رسید. به نظر میرسد دریافت ارز نیمایی انگیزه واردات را افزایش داده است؛ عدهای ارز دولتی دریافت و در ازای آن وارداتی انجام ندادند که برای آنها پرونده قضایی تشکیل و دستگاههای نظارتی از جمله سازمان بازرسی ویژه ریاست جمهوری در این زمینه ورود کرد، اما هنوز در این زمینه شفاف سازی انجام نشد.