با سفر رئیسجمهور به ونزوئلا، نیکاراگوئه، و کوبا و امضای ۳۵ سند همکاری این پرسش مطرح میشود که چگونه امپریالیسم و تحریمهای یکجانبه، ایران و آمریکای لاتین را به سمت اتحادی راهبردی سوق داد.
به گزارش جوان آنلاین به نقل از مهر، از همان روزهای آغاز به کار دولت سیزدهم، این دولت با هدف متوازنسازی روابط خود، افزون بر بهبود و ترمیم روابط با کشورهای همسایه و منطقه، نیمنگاهی نیز به آمریکای لاتین داشت که از آن با عنوان «حیاط خلوت آمریکا» نام میبرند. از این رو در این مدت بارها شاهد تردد دیپلماتیک مقامات ایران و کشورهای مختلف این پهنه جغرافیایی بودهایم.
در همین راستا، آیتالله «سید ابراهیم رئیسی» رئیسجمهوری کشورمان برای سفر به کشورهای منطقه آمریکای لاتین از قبیل ونزوئلا، نیکاراگوئه و کوبا، یکشنبه (۲۲ خرداد ۱۴۰۲) عازم این این منطقه شد؛ سفری که میتوان آن را در ادامه راهبرد تقویت محور لاتینی دولت تفسیر کرد.
هدف از این سفر پنج روزه، تقویت همکاری سیاسی، تجاری، صنعتی و علمی میان ایران و سه بازیگر آمریکای لاتین اعلام بود که با انعقاد و امضای تفاهمنامههای متعدد همکاری تحقق یافت.
۳۵ سند همکاری؛ رهاورد سفر پنج روزه
رئیس دولت سیزدهم جمهوری اسلامی روز دوشنبه (۲۲ خرداد) در آغاز سفر پنج روزه خود به آمریکای لاتین وارد کشور ونزوئلا شد و مورد استقبال مقامات کشور میزبان قرار گرفت.
در جریان این سفر، مقامات عالیرتبه ایرابه ایران با کشورهای آمریکای لاتین بیتردید مسیر را برای مقابله با تأثیر تحریمهای بینالمللی و تنوع بخشیدن به ابزارهای ایران باز میکند.
از نگاه ناظران، مقاومت سرسختانه کشورهای آمریکای لاتین مقابل سیاستهای واشنگتن همزمان با آغوش باز کشورهای حیاط خلوت آمریکا بر روی رئیسجمهوری ایران از افول هژمونی این کشور نشان دارد و از نظم نوینی در جهان حکایت میکند. با چنین نگرشی، رئیس جمهوری کشورمان در نیکاراگوئه از «نظم نوین جهانی» سخن به میان آورد و گفت که «نظم جدیدی در حال رقم خوردن است که در این نظم جدید کشورهای مستقل، جایگاه اصلی را خواهند داشت و قدرتهای سلطهگر و استکباری افول خواهند کرد.»