برای شهدا، سالگرد تولد فقط یادآوری روزی نیست که چشم به جهان گشودند؛ یادآوری روزی است که خدا، امانتی را به زمین سپرد تا روزی با بالهای سرخ شهادت به آسمان بازگردد.
خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، زینب آزاد: بعضی تولدها، فقط یک تاریخ در شناسنامه نیستند؛ نقطه آغاز روایتیاند که سالها بعد، از مرز یک زندگی شخصی عبور میکند و به بخشی از حافظه یک ملت تبدیل میشود. سالگرد تولد شهید مدافع حرم، سجاد عفتی، از همین جنس روزهاست؛ روزی که نه فقط خانوادهای صاحب فرزند شدند، بلکه روزگار، مردی را به این سرزمین هدیه داد که قرار بود روزی میان آتش و خون، معنای دیگری از عشق را بنویسد.
درباره شهدا معمولاً از آخر راه سخن میگوییم؛ از لحظه شهادت، از تشییع باشکوه، از عکس قابشدهای که بر دیوار خانهها مینشیند و از داغی که بر دل مادران میماند. اما حقیقت این است که شهادت، آخرین صفحه یک کتاب است، نه تمام آن. اگر کسی بخواهد شهیدی را بشناسد، باید سالها پیش از آن آخرین صفحه را ورق بزند؛ باید کودکی او را ببیند، جوانیاش را بشناسد، ایمانش را لمس کند و بداند چگونه انسانی معمولی، در لحظهای سرنوشتساز، انتخابی غیرمعمول میکند.