وی با بیان اینکه برابر کنوانسیونهای حقوق بینالملل دریاها در سالهای ۱۹۳۰، ۱۹۵۸ و ۱۹۸۲ از خط مبدا تا ۱۲ مایل جلوتر «دریای سرزمینی» و از خط دریای سرزمینی تا ۱۲ مایل جلوتر نیز به عنوان «منطقه نظارت» یا «دریای مجاور» قلمداد میشود، گفت: در حقوق بینالملل دریاها برای هر کدام از این آبها قوانین و مقررات خاصی تعریف شدهاند.
رئیس گروه ژئوپلوتیک مرکز راهبردی جمهوری اسلامی ایران ادامه داد: به عنوان مثال در آبهای سرزمینی، هیچ شناوری حق توقف یا انتقال بار و محموله به شناور دیگر را ندارد. همچنین هیچگونه هلیکوپتر یا هواپیمایی نمیتواند در محدوده دریای سرزمینی، بدون گرفتن مجوز از کشور صاحب دریای سرزمینی، از روی عرشه کشتی به سمت آسمان بلند شود.
امیر نامی با بیان اینکه کشتی گریس ۱ در هنگام متوقف شدن توسط نیروی دریایی انگلیس، در آبهای سرزمینی کشور جیبارتار قرار داشت، گفت: شناور گریس ۱ نه در آبهای سرزمینی جیبارتار توقفی داشت و نه محموله و باری را به شناور دیگر منتقل کرده بود و در حال عبوری عادی از این دریا بود و برابر مقررات بینالمللی، انگلیسیها به هیچ وجه حق متوقف کردن این کشتی را نداشتند.