چهارمحال و بختیاری که به تولید انواع محصولات کشاورزی شهرت دارد و به دلیل داشتن روستاها و منطقه جذاب گردشگری میتواند به یکی از قطبهای گردشگری ایران تبدیل شود، هنوز هم درگیر مشکلات زیادی در راههای روستایی است
جوان آنلاین: با اینکه وضعیت راههای روستایی بعد از انقلاب به طرز چشمگیری تغییر یافته و متحول شده، اما هنوز هم راه طولانی برای رسیدن به وضعیت مطلوب باقی است. چهارمحال و بختیاری از جمله استانهای ایران است که به دلیل ظرفیتهای بالای کشاورزی، صنایع دستی و گردشگری چشم انتظار درست شدن راههای روستاهایش است. توجه به زیرساختهای مورد نیاز در راههای روستایی این استان، تنها یک پروژه و اقدام عمرانی نیست، بلکه سرمایهگذاری برای امنیت غذایی، رونق اقتصادی و عدالت اجتماعی است. شاید بتوان گفت هیچ سرمایهگذاری دیگری بهاندازه احداث یک جاده ایمن و استاندارد نمیتواند در زندگی روزمره کشاورزان سختکوش این استان تغییر ایجاد کند.
چهارمحال و بختیاری که به تولید انواع محصولات کشاورزی شهرت دارد و به دلیل داشتن روستاها و منطقه جذاب گردشگری میتواند به یکی از قطبهای گردشگری ایران تبدیل شود، هنوز هم درگیر مشکلات زیادی در راههای روستایی است. بر اساس آمار وجود ۳۲۴ کیلومتر راه خاکی در این استان که نیاز فوری به روکش آسفالت و بهسازی دارند، دسترسی به بسیاری از روستاها را به ویژه در فصول بارندگی با معضلات زیادی روبهرو کرده است.
با اینکه دسترسی مناسب جادهای، موتور محرک توسعه اقتصادی و اجتماعی در تمام مناطق به خصوص روستاها به شمار میآید، اما در چهارمحال و بختیاری هم مثل دیگر نقاط ایران مسئولان امر کارهای زمین مانده را به محدودیت اعتبارات برای اجرای این پروژهها ربط میدهند. هر چند در سال جاری عملیات احداث و تکمیل ۱۲۰ کیلومتر راه روستایی در دست اجراست، اما رفع نواقص نیازمند سرعت بیشتری است. گزارشها نشان میدهند، وجود ۱۷۷ پل در مسیرهای فرعی و روستایی که نیازمند بازسازی هستند، ایمنی سفرها را تحت تأثیر قرار داده است.
همچنین در بسیاری از مسیرهای روستایی، نقاط حادثهخیز شناسایی شده که برای ایمنسازی آنها نیاز به اقداماتی مانند حاشیهسازی و نصب علائم راهنمایی است. در کنار اینها برخورداری از راه مناسب آسفالته یکی از شاخصهای مهم توسعه برای تسریع در عرضه محصولات کشاورزی به مصرفکنندگان است. این امر موجب پایین آمدن هزینه حمل و نقل و جلوگیری از ضایعات محصولات فاسدشدنی میشود.