به گزارش سرویس بین الملل تابناک، کاهش ۸۳ درصدی ادعایی در شلیک پهپادهای انتحاری ایران که در هفته اول جنگ تحمیلی آمریکایی-صهیونیستی از سوی «دنکین» رئیس ستاد ارتش آمریکا مطرح شد، بازتاب کاهش در سرعت شلیک است و تلقی این تغییر در عملکرد به عنوان گواهی بر اینکه طرفیت پهپادی ایران نابود شده، در بر دارنده خطر ایجاد تصویری گمراهکننده از میزان واقعی کاهش این تهدید است.
وبگاه تحلیلی نظامی وار آن راکس در گزارشی با این مقدمه نوشت: پیبردن به این تمایز حائز اهمیت است. اگر واشنگتن به این نتیجه برسد که تهدید پهپادی ایران عمدتا خنثی شده در حالی که واقعیت چیز دیگری باشد، ممکن است فشارهای دیپلماتیک و نظامی را بیشتر از آمادگی تهران افزایش دهد.
نتیجه ممکن است به گسترش جنگی بینجامد که توان دفاعی کشورهای حاشیه خلیج فارس را تحت فشار قرار داده و بازارهای انرژی را تهدید میکند.
در ادامه این مطلب مطرح شد: سه سطح مجزا برای آسیبهای نبرد در دکترین مشترک تعریف شده است. ارزیابی خسارات فیزیکی آسیبهای قابل مشاهده به یک هدف را میسنجد. ارزیابی آسیب عملکرد میزان دوام توان عملیاتی یک هدف در برابر یک حمله را میسنجد. ارزیابی آسیب سیستم هدفگیری، میزان د تغییر اولویت عملیاتی و معطوف شدن آن بر تنگه هرمز است. ایران تهدید کرده است که کشتیهای آمریکا و رژیم صهیونیستی و متحدان آنها اجازه عبور از این آبراه راهبردی را ندارند و کشتیهای آنها در صورت عبور با تهدید موشکی و پهپادی روبهرو هستند؛ اینها صرفا تهدید نیستند. بنابراین، کاهش نرخ شلیک ممکن است نشاندهنده تمرکز بر تنگه هرمز باشد، نه کاهش ظرفیت کلی.
این رسانه تحلیل کرد که تهران ممکن است صرفا به این نتیجه رسیده باشد که شلیک کمتر و مداوم برای حفظ فشار بر پایگاههای آمریکا در منطقه به منظور حفظ ذخایر برای درگیری چند ماهه مناسب است.
راهبرد فرسایشی نیازمند تلاش حداکثری روزانه نیست. بنابراین، الگوی حملات ایران بیشتر منطبق با بازتنظیم تاکتیکی است تا محدودیت در ظرفیت آن.