به گزارش خبرآنلاین، توانایی تشخیص ویروسها و سایر عوامل بیماریزا برای حیوانات بسیار سودمند است، زیرا میتواند به هدایت رفتار و جلوگیری از بیماری و مرگ آنها کمک کند. وقتی صحبت از گونههایی مانند زنبورها، مورچهها و برخی حشرات دیگر به میان میآید که در گروههای سازمانیافته زندگی میکنند، این امر میتواند حتی حیاتیتر باشد، زیرا میتواند از شیوع عوامل بیماریزا در کل جمعیت آنها جلوگیری کند.
به نقل از ایسنا، پژوهشهای پیشین نشان دادهاند که زنبورهای عسل میتوانند آلودگی را در محیط اطراف خود از طریق نشانههای غیرمستقیم مانند تغییر در بو یا طعم تشخیص دهند، اما این موضوع که آیا آنها میتوانند مستقیماً وجود ویروسها را بیرون از بدن خود حس کنند، هنوز به خوبی شناخته نشده است.
پژوهشگران آزمایشگاه ژنتیک و فیزیولوژی پرورش زنبور عسل وابسته به «وزارت کشاورزی آمریکا»(USDA) و «سرویس تحقیقات کشاورزی آمریکا»(ARS) اخیراً پژوهشی انجام دادهاند که توانایی زنبورهای عسل را در تشخیص وجود ویروسها در منابع غذایی ارزیابی کرده است. یافتههای پژوهش آنها نشان میدهند که زنبورها در واقع میتوانند ویروسها را در غذاها تشخ میدهند. به عنوان مثال، زنبورهای پرستار که مسئول تغذیه لاروها و زنبور ملکه هستند، در تابستان به اجتناب از غذاهای آلوده تمایل دارند، اما در پاییز ترجیحاً از غذاهای آلوده به سه ویروس متمایز تغذیه میکنند.
به نظر میرسد زنبورهای جستجوگر که زنبورهای کارگر مسنتر هستند و مسئولیت جمعآوری شهد، گرده، آب و برهموم را در بیرون از کندو بر عهده دارند، به طور مداوم محلولهایی را با غلظت بالا از یک ویروس خاص موسوم به «ویروس بال دژدیس»(Deformed wing virus) یا «DWV» ترجیح میدهند.
مشاهدات جالب این گروه پژوهشی را میتوان در آزمایشها و پژوهشهای میدانی آینده بیشتر مورد بررسی قرار داد. این پژوهشها در نهایت میتوانند به درک بهتر عوامل مؤثر بر رفتار تغذیهای زنبورها کمک کنند و راهبردهای جدیدی را برای جلوگیری یا محدود کردن شیوع بیماریها در میان زنبورهای عسل ارائه دهند.
5858