تفاهمنامه ایران و آمریکا تنها در صورتی دوام خواهد آورد که واشنگتن و تهران بتوانند تعادل قابل قبولی بین رفع تحریمها و راستیآزمایی ایجاد کنند.
تفاهمنامه آمریکا و ایران یک دستاورد دیپلماتیک مهم را نشان میدهد. این توافق خطر فوری درگیری مجدد را کاهش میدهد، کانالهایی برای گفتوگو ایجاد میکند و نقشه راهی برای رسیدگی به برخی از مسائلی که به جنگ دامن زدند، ارائه میدهد.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، مؤسسه صلح و دیپلماسی کانادا-آمریکا در مقالهای به بررسی تفاهم نامه ایران و آمریکا پرداخته که در ادامه آمده است.
لازم به ذکر است انتشار مقالات خارجی به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
امضای تفاهمنامه (MOU) بین آمریکا و ایران، مهمترین پیشرفت دیپلماتیک میان واشنگتن و تهران در سالهای اخیر به شمار میرود. پس از ماهها جنگ، آتشبسی شکننده و دورهای مکرر مذاکرات شکستخورده یا بهتعویقافتاده، دو طرف سرانجام بر سر چارچوبی توافق کردهاند که هدف آن جلوگیری از بروز مجدد درگیری است.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در آن اعتماد بهتدریج میتواند شکل بگیرد.
به این ترتیب، این تفاهمنامه ممکن است نشاندهندهٔ آغاز یک نظم منطقهای با ثباتتر باشد. همچنین ممکن است صرفاً وقفهای دیگر در یک مناقشه استراتژیک طولانیمدت از آب درآید. پاسخ به این پرسش کمتر به متن سند وابسته است و بیشتر به اراده سیاسی امضاکنندگان آن برای پایبندی به توافق در مرحله اجرا بستگی دارد.