در مباحث مربوط به شخصیت شناسی یکی از شخصیت های پسندیده در جامعه فروتنی و تواضع است که نقاط مثبت زیادی دارد.
یکی از فضیلتها و صفاتی که در روانشناسی مثبت گرا دارایی مثبت تلقی میشود فروتنی است.
در ادبیات فارسی واژه «افتادگی» نزدیکترین تعبیر برای توصیف این صفت مثبت است و آنجا که سعدی میفرماید: «افتادگی آموز اگر طالب فیضی / هرگز نخورد آب زمینی که بلند است»، هم اشارهای دارد به این توانمندی، هم به یکی از پیامدهای آن، به فیض انسانی نائل شدن، نیز به ضد آن، بلندی که کنایه از غرور و نخوت و تکبر است. «غرهنشدن» و «تکبرنداشتن» را هم با تسامح میتوان به جای فروتنی به کار برد.
فروتنی در ادیان و در آرای مصلحان و متفکران سراسر تاریخ مورد تأکید بوده و به آن سفارش شده است. در روانشناسی مثبتگرا دو واژه در اشاره به این صفت مثبت به کار میرود: humility که بیشتر به معنای فروتنی است و دیگری modesty به معنای تواضع. فروتنی را میتوان مصداق این ویژگیها دانست: