۱۴۰۴/۰۳/۱۵ ۱۳:۵۷

پرسش:
آیا ادعای مخالفت ابن مسعود با قرآن بودن سه سوره حمد و معوذتین (ناس و فلق) درست است؟ نمیتوان گفت وقتی ابن مسعود بهعنوان صحابه بزرگ پیامبر، کاتب وحی، حافظ و معلم قرآن، از قرآن بودن این سورهها خبر نداشته، این بهترین دلیل مبنی بر قرآن نبودن این سورهها است؟ چگونه مسلمانان مدعی تواتر قرآن هستند بااینکه بزرگان صحابه در اصل قرآن بودن یا نبودن اصل برخی از سورههای آن باهم اختلاف داشتهاند؟
پرسش:
پاسخ:
مقدمه
مهمترین دلیل مسلمانان مبنی بر اصالت و وثاقت تاریخی قرآن و اینکه قرآن کنونی همان قرآن زمان پیامبر خدا صلیاللهعلیهوآله است، تواتر این کتاب است. منظور از تواتر این است که از زمان نزول قرآن تا زمان ما در هر نسل، شمار فراوانی از مردم دل در گروی قرآن داشتهاند و اکثر آنان حافظ کل یا جزء قرآن بودهاند. شمار این حافظان و قاریان در هر نسل بهاندازهای فراوان بوده که امکان تبانی و هماهنگی آنان یا غیر آنان بر تحریف و تغییر قرآن وجود نداشته و ندارد. از سوی دیگر، مطابق روایات، ابنمسعود، صحابی پیامبر، با قرآن بودن دو سوره ناس و فلق (معوذتین) مخالف بوده و افزون بر این، مصحف او سوره حمد را نداشته است.(1) در این نوشتار بر اساس پایاننامه «تواتر قرآن، چیستی، چرایی، چگونگی و چالشها» نسبت تواتر قرآن با مخالفت ابنمسعود با این سه سوره را بررسی میکنیم.
