این بار اما شهرداری میگوید دستی به روی آنها دراز کرده است: مددسراهایی با غذای گرم، رواندرمانگر، و وعدهای برای بازگشت به زندگی. ظرفیت پذیرش دوبرابر شده، اما این آغاز راه است.
به گزارش تابناک، افزایش ظرفیت ساماندهی معتادان متجاهر در تهران؛ تلاشی برای التیام زخمهای شهر است. خیابانهایی که به معتادادن معتاد شده و حالا باید به فکر ترک انها باشد.
تهران امروز، مسائلی دارد که هر کدام نیاز به نهادی خاص دارد تا حل و فصل شود. یعنی معضلات پیچیده و گاه بحرانیاند. با این حال، مدیران شهری از تشکیل «قرارگاه اجتماعی» میگویند، از مددسراهایی که حمایت می کنند، از حقوق ماهانه پانزده میلیونی برای پاکبانهایی که روزی در دام اعتیاد اسیر بودند. اینها همانهایی هستند که میتوانند چهره شهر را تغییر دهند. برازنده تهران نیست که خیابانهایش پاتوق معتادان باشد.
جمعآوری معتادان از شهری همانند تهران کاری سخت و پیچیده است که مدیریت شهری تهران بیش از هر نهاد دیگری با چالشهای آن درگیر است.
تلاش برای تهران دوستداشتنی به عنوان شعار کمپین مدیریت شهری، آغاز اتفاقی خوب بود، هرچند هنوز معتادانی در شهر به راحتی پرسه میزنند و در کوچهها و پسکوچهها هم مصرف میکنند، اما بسیاری از آنها نیز توسط شهرداری تهران ساماندv>
کار اجتماعی؛ نیازمند مشارکت همه دستگاهها
اقدامات شهرداری در حوزه اجتماعی تاکنون با انتقاد چندانی روبهرو نشده که حمایت هایی را نیز در پی داشته است، یعنی اثرگذار بوده، اما موفقیت پایدار در این زمینه مستلزم همکاری همه نهادهای مسئول است. سازمانهای بهزیستی، قوه قضاییه، وزارت بهداشت و نهادهای حمایتی باید بیش از پیش در فرآیند ساماندهی، درمان و بازتوانی آسیبدیدگان اجتماعی مشارکت کنند تا بار مالی و اجرایی تنها بر دوش شهرداری نباشد.
به نظر میرسد رویکرد جدید، اگرچه گام مثبتی است، اما بدون همراهی سایر ارگانها و تأمین منابع پایدار، ممکن است به نتیجه مطلوب نرسد.