تهران در انتظار عدالت
آرمان – چند روز بیشتر تا انتخاب مهم شهردار تهران توسط اعضای شورای شهر پنجم باقی نمانده است و کاندیداهای تصدی این پست در حال تدوین برنامههای خود برای ارائه به شورای شهر هستند. از میان هفت گزینه نهایی منتخب اما بیش از همه حضور یک زن نام آشنا در عرصههای علمی و سیاسی خودنمایی میکند و کاندیداتوریاش موجب اظهار نظرهای فراوان و توجه ویژه به چرایی حضور وی گردیده است. منتقدان حضور او تنها دو دلیل برای عدم اقبال خود از کاندیداتوری الهه کولایی جهت تصدی شهرداری تهران دارند، نخست خالی بودن رزومه ایشان از فعالیت در حوزه مدیریت شهری و دوم عدم توانایی در برخورد با سیستم پیچیده حاکم بر ساختار شهرداری و سازمانها و نهادهای دخیل در امر اداره کلانشهر تهران. پاسخ به دو نقد فوق ساده خواهد بود اگر ابتدا دو پیشفرض شکل گرفته در اذهان را کنار بگذاریم. پیشفرضهایی که یا ناشی از نگاه فیزیکی و ماشینی (و نه انسانی) به اداره شهر است که در نتیجه آن نقد نخست شکل میگیرد یا ناشی از نگاه مردسالارانه غالب بر جامعه است که نقد دوم را موجب میشود. اما در توجه به چرایی حضور الهه
کولایی به عنوان تنها زن کاندیدا، نیازمند نگاهی عمیقتر و شکافتن پوسته کلیشههای ذهنی و تصور از شهرداری و مدیریت شهری کلان داریم. برای این منظور توجه به تفاوتهای شخصیتی و فکری این کاندیدا و شناخت و تعریف درست و دقیق از مفاهیم رویکردهای وی میتواند کارساز باشد و برای همین به ذکر چند نکته بارز بسنده میشود.
اول: برنامه و رویکرد متفاوت
