تهران در این روزها تنها یک شهر نیست؛ بلکه در آستانه تبدیل شدن به روایتی زنده از حافظه معاصر ایران قرار دارد.
یادداشت مهمان، رویا همتی، مدرس دانشگاه و پژوهشگر اندیشگاه روایت ایرانی: تاریخ ملتها تنها با جنگها، پیروزیها و تحولات سیاسی روایت نمیشود. گاهی لحظاتی در حافظه تاریخی یک ملت ماندگار میشود که در آن، احساسات جمعی، هویت ملی و همبستگی اجتماعی به شکلی آشکار در عرصه عمومی بروز پیدا میکند. در چنین بزنگاههایی، شهرها نیز از کارکردهای معمول خود فراتر میروند و به بخشی از حافظه عاطفی و تاریخی جامعه تبدیل میشوند.
تهران در این روزها، در آستانه یکی از همین موقعیتهای تاریخی قرار گرفته است.ر فقدان، امکان همدلی، انسجام و مشارکت اجتماعی خود را نشان خواهد داد.
بیتردید، اندوه این روزها بهسرعت از حافظه جامعه پاک نخواهد شد. اما چگونگی مواجهه با این تجربه میتواند بر آینده اجتماعی کشور اثر بگذارد. اگر این سوگ جمعی به تقویت سرمایه اجتماعی، گسترش گفتوگوی ملی، حمایت از آسیبدیدگان و افزایش همبستگی اجتماعی بینجامد، میتواند علاوه بر ثبت در حافظه تاریخی، به ارتقای تابآوری اجتماعی نیز کمک کند.
از این منظر، تهران نهتنها میزبان آیینی بزرگ، بلکه روایتگر یکی از مهمترین جلوههای همبستگی اجتماعی در ایران معاصر خواهد بود؛ روایتی که در آن، سوگ، احترام، مسئولیت اجتماعی و امید به آینده در کنار یکدیگر معنا مییابند.