تجربه جنگهای اخیر و هزینههای سنگین تقابل مستقیم با ایران، گزینه نظامی را برای آمریکا به یک ابزار تبلیغاتی بدل کرده است؛ ابزاری که هدف آن مدیریت ادراک و القای بازدارندگی، نه ورود به جنگی پرهزینه و غیرقابلکنترل است.
به گزارش خبرگزاری آنا، تهدیدهای روزهای اخیر رئیسجمهور آمریکا علیه ایران را نمیتوان جدا از بستر تحولات داخلی و منطقهای تحلیل کرد. پس از اغتشاشات، راهبرد آمریکا و متحدانش بر این فرض استوار بود که فشار اجتماعی میتواند به تضعیف ساختار تصمیمگیری و تغییر رفتار راهبردی جمهوری اسلامی منجر شود.
اما با حمایت صریح و میلیونی ملت از نظام و عبور کشور از مرحله اغتشاشات، کنترل صحنه داخلی و شکست پروژه «بیثباتسازی از درون»، بازیگران خارجی به سراغ مرحله مکمل جنگ ترکیبی یعنی تهدید علنی و ایجاد هراس راهبردی رفتند. این تهدیدها بیش از آنکه نشانه اعتمادبهنفس باشد، تلاشی برای جبران ناکامی در میدان اجتماعی و امنیتی ایران است.
تهدیدهای پس از اغتشاشات و کارکرد و بازدارندگی روانی