باورکردنی نیست اینهمه همبستگی! در حالی که دشمن ظالم و متجاوز، با تمام تکنولوژیاش گمان میکرد لرزه بر دل این ملت میاندازد. شما از همان ساعات اولیه، شبانهروز را در خیابانها ماندید. این حضور هوشمندانه، تنها یک تجمّع نیست؛ یک استراتژی دفاعی بینظیر است.
اینجا، دور از کوچه پسکوچههایی که بوی ایستادگی میدهند، نشسته به تماشای غیرتی هستم که محاسبات دنیای مادی را بههم ریخته است. حسرت عجیبیست؛ حسرت نبودن در میان جمعی که نوروز را با عطر ایثار پیوند زدند. مردمی که سفره هفتسینشان را در خیابان چیدند و افطار روزهداریشان را میان غرش آسمان و فریاد ایران ایران باز کردند.
باورکردنی نیست اینهمه همبستگی! در حالی که دشمن ظالم و متجاوز، با تمام تکنولوژیاش گمان میکرد لرزه بر دل این ملت میاندازد. شما از همان ساعات اولیه، شبانهروز را در خیابانها ماندید. این حضور هوشمندانه، تنها یک تجمّع نیست؛ یک استراتژی دفاعی بینظیر است. دشمن وقتی میبیند که مردم، نهتنها به خانهها پناه نبردهاند، بلکه با زبان روزه، خیابان را سنگر حمایت از آرمانهایشان کردهاند، میفهمد که با یک ارتش نود میلیونی روبهروست، نه فقط یک ساختار نظامی.
در میان این طوفان، آن صدای غرا که در میدان طنینانداز شد، لرزه بر اندام بدخواهان انداخت؛ آنجا که آن پاسدار غیور، با نگاهی تیزبین به عمقِ تاریخ و استراتژیِ جنگ، خطاب به ملت گفت: “تنگه اُحد با شما مردم، و تنگه هرمز با ما! “. چه تعبیر شگرفی! تاریخ روایت میکند که در جنگِ اُحد، غفلت از یک تنگه، پیروزی را به تلخی مبدل کرد. اما امروز، این استراتژی موفق نشان داد که تنگه احد این نظام، قلب و حضورِ مردم در صحنه است. اگر شما مردم، این تنگه احد، خیابانها و پشتوانه مردمی را حفظ کنید، حافظانِ وطن در سپاه و ارتش نیز با پشتگرمی شما، صاعقهوار بر سرِ هر متجاوزی فرود میآیند.
امروز دوباره ثابت شد که وقتی پای خاک در میان باشد، این پیوند عمیق میانِ مردم و جانبرکفانِ سپاه و ارتش گسستنی نیست. همان ارتش دلاوری که مرزها را، چون سدی پولادین در بر گرفته و همان سپاهی که امام (ره) فرمود: “اگر سپاه نبود، کشور هم نبود. ” این دو بالِ نظامی، در کنار دریایِ بیکران مردم، نشان دادند که دشمن چه صدام باشد و چه ترامپ، در برابر اراده این ملت، تنها طعم شکست را خواهد چشید.