سلحشور یکی به میخ، یکی به نعل نمیزد. و این مهمترین ویژکی مردی بود که برخی از اهالی سینما و رسانه از او یک الگوی زمخت و نچسب ساخته بودند و برای کنایههایشان از شهرت او استفاده میکردند.
سوره سینما – معین احمدیان : تصویر آدمهای روزگار ما بیش از آنچه که باید، تحت تاثیر مونولوگهای رسانهای شده است. جبرا زبان واسطهی رسانه، در معرفی آدمها و رویدادها گرفتار لکنت میشود از این جهت که نمیتواند تمام وجوه آدمها، را جامع و کامل نشان دهد و آن بخشی را نشان میدهد که بیشتر مشتری دارد.
بهمنماه سال گذشته، روزهایی که هنوز خبر بیماری فرج الله سلحشور، رسانه ای نشده بود، برای ویژه نامه سینمایی جشنواره فیلم فجر تسنیم سراغ این کارگردان رفتیم. گفتگویی متفاوت که تجربه به شدت منحصر به فردی بود .در این چند سال، رسانهها، از این مرد، تصویری نامتوازن برای مخاطبانش ارائه کرده بود. مردی که در سالهای اخیر، نسبت به پشت پرده های سینما واکنشهای تند و صریحی را بیان میکرد و نسبت به تغییر مسیر قطار سینمای انقلاب اعتراض جدی داشت. سلحشور اما در فضای تعارفزده سینما، کاملا متفاوت بود، یکی به میخ، یکی به نعل نمیزد. و این مهمترین ویژکی مردی بود که برخی از اهالی سینما و رسانه از او یک الگوی زمخت و نچسب ساخته بودند و برای کنایههایشان از شهرت او استفاده میکردند. سلحشور اهل تعارف و ترس نبود.