مجله «فارن افرز» در تحلیلی درباره روابط چین و آمریکا نوشت که پکن و واشنگتن پس از سالها تنش و رقابت فزاینده، در حال حرکت به سوی نوعی «ثبات راهبردی» هستند؛ چارچوبی که هدف آن پایان دادن به رقابت نیست، بلکه مهار اختلافات، جلوگیری از درگیری نظامی و ایجاد حداقلی از ثبات در روابط دو قدرت است. به ارزیابی این نشریه، افزایش اعتمادبهنفس چین و رویکرد عملگرایانهتر آمریکا میتواند زمینه را برای مدیریت رقابت در حوزههایی چون تجارت، فناوری، هوش مصنوعی، روابط نظامی و مسئله تایوان فراهم کند.
<!– –>
<!– –>
<!– –>
به گزارش سرویس بینالملل جماران، مجله «فارن افرز» در تحلیلی به قلم «دا وی» به بررسی شکلگیری چارچوب جدید «ثبات راهبردی» در روابط چین و آمریکا، افزایش اعتمادبهنفس پکن در برابر واشنگتن، پذیرش تدریجی ماهیت رقابتی روابط دو قدرت، نقش وابستگیهای اقتصادی و خطر درگیری نظامی در مهار تنشها، چالشهای ناشی از رقابت فناوری و هوش مصنوعی و همچنین مسئله حساس تایوان پرداخت و استدلال کرد که چینِ مطمئنتر و آمریکای عملگراتر میتوانند بدون پایان دادن به رقابت، آن را در سطحی قابل مدیریت نگه دارند و نوشت: رهبر چین، شی جینپینگ، و رئیسجمهور آمریکا، دونالد ترامپ، در دیدارشان در ماه مه در پکن توافق کردند که رابطه دو کشور باید سازنده و مبتنی بر «ثبات راهبردی» باشد. اگرچه بسیاری از ناظران در واشنگتن با تردید به این چارچوب جدید نگاه کردند و آن را مجموعهای از کلمات پوچ و بیپایه تلقی نمودند، اما این نخستین بار در بیش از یک دهه است که رهبران چین و ایالات متحده درباره چگونگی تعریف این رابطه، بهطور گسترده توافق کرده و آن را به رسمیت شناختهاند. ثبات راهبردی به معنای تنشزدایی هستهای نیست؛ بلکه تعادلی جدید است که در آن هر دو طرف میتوانند از وخامت بیشتر روابط جلوگیری کنند و حتی همکاری را در حوزههایی که منافع همسو دارند، گسترش دهند.