به گزارش خبرآنلاین روزنامه اعتماد نوشت: این دعوت، دست رد زدن به سینه «هیاهو» و گشودن درِ «عمل» است. اینکه عالیترین مقام اجرایی کشور چنین جسورانه منتقدان را به مشارکت در حل معماهای دشوار کشور دعوت میکند، نشاندهنده بنبستناپذیری دولت و باور به وفاق است.
اما پاسخ جریان اقلیت چیست؟ آیا «ورود به گود» و «حل مشکل» به معنای تهدید تیم دیپلماسی است؟ یا آنکه آنان ترجیح میدهند در حاشیه بمانند و بدون پذیرش مسوولیت هیچ راهحلی، صرفا بر آتش التهاب بدمند؟
نقد اگر به درستی فهم شود، ابزاری برای تعالی است. اما تهدید و ارعاب، نشاندهنده فرار از مسوولیت «حل مشکل» است. هیچ جامعهای با حذف صداهای مختلف به ثبات نمیرسد؛ ثبات تنها در گروی پذیرش قواعد مشترک گفتوگو و تمکین به قانون است. در این میان، تجارب تلخ تاریخی نیز پیش روی ماست.
فراموش نمیکنیم که در دوران دولت یازدهم و در جریان مذاکرات «برجام» تیم دیپلماسی کشور از مسیر آنچه «نقد» گروههای تندرو نامیده میشد، چه ضربات مهلکی دریافت کرد. آنعمومی نیست. عبور از این حدود، علامت بیمسوولیتی است. در چنین شرایطی، از نهادهای ناظر و مدعیالعموم انتظار میرود با قاطعیت از حریم امنیت روانی جامعه صیانت کنند. پیشگیری از عادیسازی خشونت کلامی، وظیفهای است که قانون بر دوش متولیان نهاده تا جامعه به میدانی برای تسویهحسابهای ساختارشکن تبدیل نشود. ایران امروز بیش از هر زمان دیگر به وفاق و عقلانیت نیاز دارد. هیچ یک از مشکلات کشور با هیاهو حل نخواهد شد. سیاستورزی مسوولانه یعنی ورود به گود و پذیرش بار سنگین حل مساله، نه قربانی کردن منافع ملی در رقابتهای زودگذر جناحی. تاریخ بیش از آنکه نام پرصداها را به یاد بسپارد، داوری خواهد کرد که چه کسانی در بزنگاههای دشوار «بسترسازی برای حل مشکل» را برگزیدند و چه کسانی برای سهمخواهی سیاسی، امنیت سرزمین را به بازی گرفتند.
17302