به گزارش مجله خبری نگار، وقتی دونالد ترامپ در یکی از صحبتهای آشفته خود با لحنی تهدیدآمیز گفت که «ایران را به عصر حجر بازمیگردانیم؛ همان جایی که به آن تعلق دارد»، شاید تصور میکرد جملهای قدرتنمایانه به زبان آورده است. اما در جهان امروز، چنین تعابیری بیشتر از آنکه نشانه اقتدار باشد، معمولاً علامتی از ضعف است و البته بیاطلاعی او و مشاورانش از تاریخ. از قضا این حرف مربوط به ذهنی است که بیشتر به همان دوران عصر حجر تعلق دارد؛ نه به جهان امروز. برای همین جمله ترامپ پرسشی جدی پیش روی مخاطب قرار میدهد: آیا واقعاً میتوان کشوری را که در یکی از کهنترین بسترهای شکلگیری تمدن انسانی قرار دارد «به عصر حجر» بازگرداند؟ سرزمینی که هزاران سال پیش از شکلگیری بسیاری از دولتهای مدرن جهان، تجربه شهرنشینی، مهندسی آب، معماری باشکوه و تولید اندیشه و هنر را در کارنامه خود داشته است؟ شاید تناقض ماجرا دقیقاً همینجاست. کشوری که رئیس جمهور آمریکا قصد دارد آن را با لفاظی تحقیر کند، در واقع یکی از همان سرزمینهایی است که کمک کرد تا بشر را از عصر حجر به سمت تمدن هدایت کند. برای فهم این واقعیت، کافی است اندکی از هیاهوی سیاست فاصله بگیریم و به لایههای عمیقتر تاریخ و فرهنگ ایران نگاه کنیم؛ جایی که داستان واقعی یک تمدن چندهزار ساله آغاز میشود.