21 ارديبهشت 1405
تلویزیون در ماههای گذشته و همزمان با روزهای پرالتهاب جنگ و بحران، توانست با چند مجموعه دوباره بخشی از مخاطبانش را پای قاب جعبه جادو بازگرداند؛ آثاری که تلاش میکردند به دغدغههای واقعی جامعه نزدیک شوند و قصههایی ملموستر را روایت کنند. اما این روند خیلی زود متوقف شد و حالا دوباره سریالهایی روی آنتن آمدند که نه قصه منسجمی دارند، نه مخاطب را درگیر میکنند و نه حتی میتوانند ارتباطی جدی با فضای جامعه برقرار کنند.
تلویزیون در سالهای اخیر بارها به خاطر فاصله گرفتن از سلیقه مخاطب مورد انتقاد بوده است؛ مجموعههایی که یا بیش از حد تکراری بودند یا آنقدر شتابزده ساخته میشدند که حتی فرصت شکلگیری یک قصه درست را هم پیدا نمیکردند. همین مسئله باعث شده بود بخشی از مخاطبان، دیگر پیگیر جدی سریالهای تلویزیونی نباشند.
اما در ماههای گذشته، همزمان با فضای ملتهب جنگ و بحران، چند مجموعه توانستند این روند را تا حدی تغییر دهند. نه به این معنا که آثار بینقصی بودند، بلکه دستکم تلاش میکردند به فضای واقعی جامعه نزدیک شده و قصههایی را روایت کنند که برای مخاطب قابل لمس باشد.